Τρίτη, 24 Ιουλίου 2012

Όπλο το ευρώ για την κυριαρχία κρατών


«Η ζώνη του ευρώ βρίσκεται σε καλύτερα μεγέθη από τις ΗΠΑ ή την Ιαπωνία, και παρόλα αυτά θεωρείται ως μια πολύ πιο επικίνδυνη χώρα για επενδύσεις. Για παράδειγμα, το ΔΝΤ προβλέπει το συνολικό έλλειμμα της ζώνης του ευρώ για το τρέχον έτος να είναι λίγο πάνω από το 3% του ΑΕΠ, σε σύγκριση με περίπου 8% στις ΗΠΑ και σχεδόν 10% στην Ιαπωνία. Οι αντίστοιχοι αριθμοί για το ακαθάριστο δημόσιο χρέος είναι περίπου 90% του ΑΕΠ στη ζώνη του ευρώ, σε σύγκριση με 106% στις ΗΠΑ και 235% στην Ιαπωνία. Όμως οι προτάσεις  της ΕΕ θα επιφέρουν  μεγαλύτερη κατανομή της κυριαρχίας μεταξύ των κρατών μελών. Αυτό είναι αναπόφευκτο για την εξασφάλιση επαρκών οικονομικών και χρηματοπιστωτικών σύγκλισης για την ΟΝΕ να λειτουργήσει αποτελεσματικά. Αλλά θα πρέπει να εξασφαλιστεί ότι, αν η κυριαρχία αναχθεί στο επίπεδο της ΕΕ, έτσι είναι σε δημοκρατικό έλεγχο, και ότι μέτρα που ελήφθησαν για τη δημιουργία μιας πραγματικής ευρωπαϊκής ταυτότητας» ανέφερε σε ομιλία του ο Benoit Cœuré, μέλος της Εκτελεστικής Επιτροπής της ΕΚΤ, στο 60ο Συνέδριο Αναμνηστικό CEMLA επετειακό, το οποίο οργανώθηκε από τις  κεντρικές τράπεζες στην αρχή του 21ου αιώνα, στην Πόλη του Μεξικού στις 20 Ιουλίου το 2012.
Ακόμη επισήμανε «Με βάση την έκθεση που παρουσιάστηκε από τους προέδρους του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου, της Επιτροπής, της Ευρωομάδας και της ΕΚΤ, έχει σχεδιασθεί η  επίτευξη μιας πραγματικής οικονομικής και νομισματικής ένωσης. Ο οδικός χάρτης θα παρουσιαστεί μέχρι το τέλος του 2012.
Αυτή είναι μια πολύ σημαντική εξέλιξη, για δύο λόγους. Πρώτον, στέλνει ένα σαφές μήνυμα της δέσμευσης των κρατών μελών με το ευρώ και την ΟΝΕ.  Αυτό θα βοηθήσει να αρθούν οι ανησυχίες των επενδυτών σχετικά με τη μελλοντική ακεραιότητα της ζώνης του ευρώ. Δεύτερον, η έκθεση που παρουσιάστηκε από τους τέσσερις προέδρους, είναι η εκτεταμένη και ολοκληρωμένη - έχει σχεδιαστεί για την αντιμετώπιση των βασικών προκλήσεων που αντιμετωπίζει η ΟΝΕ σε όλους τους σχετικούς τομείς πολιτικής. Προτείνει, λοιπόν, το έργο σε τέσσερις παράλληλες πορείες:
1.    Η πρώτη είναι μια οικονομική ένωση , με ένα ενιαίο πλαίσιο για την εποπτεία και την επίλυση των τραπεζών και για την ασφάλιση των καταθέσεων. Αυτό θα βασιστεί στον ενιαίο εποπτικό μηχανισμό που αναπτύσσονται τώρα και στην ιδανική περίπτωση να οδηγήσει σε μια ευρωπαϊκή εκδοχή της FDIC, που χρηματοδοτείται από εισφορές από τον ιδιωτικό τομέα.
2.    Η δεύτερη δομική μονάδα είναι μια δημοσιονομική ένωση , με αρμοδιότητες σε επίπεδο ζώνης ευρώ για την πρόληψη της μη βιώσιμες δημοσιονομικές πολιτικές και να περιορίσει τις εθνικές ομολογιακές. Με αυτές τις δυνάμεις στο χώρο, μια κοινή πορεία προς την έκδοση χρέους θα είναι επίσης δυνατή, αλλά μόνο στο τέλος της διαδικασίας.
3.    Το τρίτο δομικό στοιχείο είναι μια οικονομική ένωση , η οποία θα βοηθήσει τα μέλη της ευρωζώνης να παραμείνουν σε φόρμα και να προσαρμόσουν με ευελιξία στο εσωτερικό της νομισματικής ένωσης. Αυτό θα μπορούσε να συνεπάγεται, για παράδειγμα, τη μετάβαση από μαλακό συντονισμό των διαρθρωτικών μεταρρυθμίσεων στα κράτη μέλη να εκτελεστό πλαίσιο σε επίπεδο ζώνης ευρώ.
4.    Και η τέταρτη δομικό στοιχείο αποτελεί πολιτική ένωση , η οποία στοχεύει στην ενίσχυση της δημοκρατικής συμμετοχής. Αυτή η τελική δομικό στοιχείο είναι εξίσου σημαντικό, όπως τα άλλα μέτρα δεν μπορεί να είναι αποτελεσματική αν δεν είναι νόμιμες. Αυτό απαιτεί καινοτόμο σκέψη όσον αφορά τη συμμετοχή του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και των εθνικών κοινοβουλίων στη διαδικασία λήψης αποφάσεων για θέματα ευρώ περιοχής.
Ο χάρτης λοιπόν της πορείας προς μια ισχυρότερη ΟΝΕ, θεωρείται μαζί με τις αποφάσεις για το ESM και του Συμφώνου για την ανάπτυξη και την απασχόληση, αποτελεί μια ολοκληρωμένη απάντηση στην κρίση.
Κατά την εφαρμογή αυτής της απάντησης, υπάρχουν σίγουρα δυσκολίες στην πορεία. Αυτή είναι η πραγματικότητα της λειτουργίας σε μια ένωση 17 δημοκρατιών. Αλλά θα ήθελα να επιστήσω την προσοχή όσων έχουν αμφιβολίες σχετικά με το ευρώ, ότι υποτιμούν την πολιτική δέσμευση για να με δική τους ευθύνη. Η ζώνη του ευρώ κινείται προς την κατεύθυνση μιας πιο βιώσιμης ισορροπίας, και συγκριτικά με ταχείς ρυθμούς σε διεθνή σύγκριση. Η φιλοδοξία να παρέχουν μακροχρόνια θεμέλια για την ΟΝΕ σε λιγότερο από μια δεκαετία είναι ένα ιστορικό βήμα της μεγάλης σημασίας. Είναι πιστή στο στόχο που προβλέπεται από τις ευρωπαϊκές συνθήκες για τη δημιουργία ενός «διαρκώς στενότερη ένωση των λαών της Ευρώπης". Η εναλλακτική λύση θα ήταν η συνέχιση της τρέχουσας τάσης του κατακερματισμού της αγοράς, που οδηγούν στον προστατευτισμό και τελικά στον λαϊκισμό.
Ορισμένες από τις προτάσεις θα επιφέρουν  μεγαλύτερη κατανομή της κυριαρχίας μεταξύ των κρατών μελών. Αυτό είναι αναπόφευκτο για την εξασφάλιση επαρκών οικονομικών και χρηματοπιστωτικών σύγκλισης για την ΟΝΕ να λειτουργήσει αποτελεσματικά. Αλλά θα πρέπει να εξασφαλιστεί ότι, αν η κυριαρχία αναχθεί στο επίπεδο της ΕΕ, έτσι είναι σε δημοκρατικό έλεγχο, και ότι μέτρα που ελήφθησαν για τη δημιουργία μιας πραγματικής ευρωπαϊκής ταυτότητας».


e-inon