Οι ισχυροί ξανασχεδιάζουν τον κόσμο

  par Halimi Serge , [Παπακριβόπουλος Βασίλης (μτφ)]

 

Ο αμερικανικός αετός τής απόλυτης ελευθερίας των οικονομικών ανταλλαγών διασχίζει τον Ατλαντικό για να επιτεθεί στο κοπάδι με τα απροστάτευτα ευρωπαϊκά αρνάκια. Αυτή η εικόνα εισέβαλε στον δημόσιο διάλογο που προηγήθηκε των ευρωπαϊκών εκλογών. Όσο κι αν η παρομοίωση είναι εντυπωσιακή, είναι πολιτικά επικίνδυνη.

Από τη μια πλευρά, δεν μας επιτρέπει να κατανοήσουμε ότι, και στις Ηνωμένες Πολιτείες επίσης, οι τοπικές συλλογικότητες μπορεί να βρεθούν αύριο αντιμέτωπες με τον εξής κίνδυνο : οι νέες νεοφιλελεύθερες προδιαγραφές ενδέχεται να τους απαγορεύσουν τη λήψη μέτρων για την προστασία τής απασχόλησης, του περιβάλλοντος ή της υγείας. Από την άλλη πλευρά, έχει ως αποτέλεσμα να διαφεύγουν της προσοχής μας οι περιπτώσεις ευρωπαϊκών εταιρειών –γαλλικών, όπως η Veolia, γερμανικών, όπως η Siemens- οι οποίες ανυπομονούν εξίσου με τις αμερικανικές πολυεθνικές να σύρουν ενώπιον της Δικαιοσύνης τα κράτη που θα τολμούσαν να κάνουν την απερισκεψία να απειλήσουν τα κέρδη τους. Τέλος, παραγνωρίζει τον ρόλο των θεσμών και των κυβερνήσεων της Γηραιάς Ηπείρου στη δημιουργία μιας ζώνης ελεύθερων ανταλλαγών στη δική της επικράτεια.

Συνεπώς, η κινητοποίηση ενάντια στη Μεγάλη Διατλαντική Αγορά (ΜΔΑ) δεν πρέπει να στρέφεται ενάντια σε μια συγκεκριμένη χώρα, ούτε καν ενάντια στις Ηνωμένες Πολιτείες. Το διακύβευμα του αγώνα είναι ταυτόχρονα πολύ ευρύτερο και πολύ πιο φιλόδοξο, αφορά τα νέα προνόμια που απαιτούν οι επενδυτές από όλες τις χώρες, ίσως για να αντισταθμίσουν τις επιπτώσεις τής κρίσης που αυτοί οι ίδιοι δημιούργησαν. Εάν η μάχη ενάντια στη συνθήκη δοθεί σε πλανητικό επίπεδο με επιτυχία, θα μπορούσε να καταστήσει δυνατή την ενίσχυση και την εδραίωση όλων των μορφών διεθνούς δημοκρατικής αλληλεγγύης, οι οποίες σήμερα υστερούν σε σχέση με την αλληλεγγύη που παρατηρείται ανάμεσα στις δυνάμεις του κεφαλαίου.

Στη συγκεκριμένη περίπτωση, καλό θα ήταν να δυσπιστούμε απέναντι στα ζευγάρια τα οποία κάποιοι μας παρουσιάζουν ως αιώνια και αδιάρρηκτα ενωμένα. Αυτό ισχύει, τόσο για το ζευγάρι τού προστατευτισμού και του προοδευτισμού, όσο και για εκείνο τής δημοκρατίας και του ανοίγματος των συνόρων. Πράγματι, η ιστορία έχει αποδείξει ότι οι εμπορικές πολιτικές δεν είναι αξεδιάλυτα συνυφασμένες με ένα συγκεκριμένο πολιτικό περιεχόμενο [1]. Στα μέσα τού 19ου αιώνα, ο Γάλλος αυτοκράτορας Ναπολέων Γ’ πάντρεψε ωραιότατα το αυταρχικό κράτος με την ελευθερία των εμπορικών ανταλλαγών. Περίπου την ίδια εποχή, στις Ηνωμένες Πολιτείες, το Ρεπουμπλικανικό Κόμμα ισχυριζόταν ότι ενδιαφέρεται για τους Αμερικανούς εργάτες, τη στιγμή που υπερασπιζόταν τα συμφέροντα των αμερικανικών τραστ των « ληστών βαρόνων » [2] που εκλιπαρούσαν για τη λήψη τελωνειακών προστατευτικών μέτρων [3]. Όπως ανέφεραν οι εκλογικές θέσεις τού κόμματος το 1884, « δεδομένου ότι το Ρεπουμπλικανικό Κόμμα γεννήθηκε από το μίσος που μας προκαλεί η προσφυγή στην εργασία των δούλων, και από την επιθυμία να είναι όλοι οι άνθρωποι ελεύθεροι και ίσοι, αντιτίθεται απόλυτα στην ιδέα να βρεθούν οι Αμερικανοί εργαζόμενοι αντιμέτωποι με τον ανταγωνισμό οποιασδήποτε μορφής εργασίας που στηρίζεται στη δουλεία, τόσο στο εσωτερικό της Αμερικής, όσο και στο εξωτερικό [4]. » Ήδη από εκείνη την εποχή, η σκέψη όλων ήταν στραμμένη στους Κινέζους. Και πιο συγκεκριμένα, στις χιλιάδες Κινέζων εργατών που είχαν φέρει στις Ηνωμένες Πολιτείες οι εταιρείες σιδηροδρόμων της Καλιφόρνιας, για να κατασκευάσουν τις γραμμές κάτω από συνθήκες που θύμιζαν κάτεργο και με μισθούς πείνας.

Ψυχρός Πόλεμος ΙΙ: Η Δύση χάνει στο επικίνδυνο παιχνίδι του Πούτιν

Ενα συγκλονιστικό εξώφυλλο του περιοδικού Time για το τεύχος του Αυγούστου αποτυπώνει με τον πιο γλαφυρό τρόπο την φρίκη του πολέμου στην Ουκρανία και κυρίως τον αποτροπιασμό που αισθάνθηκε όλος ο πλανήτης μετά την κατάρριψη του Boeing της Malaysia που παρέσυρε στον θάνατο 298 ανθρώπους.

Στο κατακόκκινο εξώφυλλο ο Βλαντιμίρ Πούτιν περπατάει με ύφος βλοσυρό και στο βάθος η σκιά του είναι ένα Boeing, σαν το αεροσκάφος που συνετρίβη στην Ανατολική Ουκρανία ανοίγοντας ακόμη ένα κεφάλαιο στην σύγκρουση του Ρώσου ηγέτη με την Δύση.

Παράλληλα, ο αρθρογράφος Σάιμον Σούστερ, ανταποκριτής του περιοδικού στην περιοχή, κάνει μια ανατριχιαστική περιγραφή των όσων έχουν συμβεί τις τελευταίες ημέρες και, κατηγορώντας ευθέως τον Ρώσο πρόεδρο, διερωτάται μέχρι που μπορεί να φθάσει αυτή η δεύτερη εκδοχή του Ψυχρού Πολέμου.

«Το σκηνικό ήταν ήδη αρκετά αποκρουστικό» γράφει ο Σούστερ και συνεχίζει «ωστόσο, σε έναν κόσμο γεμάτο απειλές αυτό που συνέβη ήταν ακόμη πιο αποκαλυπτικό: Κάτω από τον καυτό ήλιο του Ιουλίου στην Ανατολική Ουκρανία, εκατοντάδες σοροί κείτονται σαπίζοντας, ενώ, ρωσόφιλοι αυτονομιστές, ορισμένοι από αυτούς μεθυσμένοι, υψώνουν τα όπλα τους για να κρατήσουν μακριά τους παρατηρητές της ΕΕ. Ενα σκάφος της Malaysia με 298 ψυχές ανατινάχθηκε στον αέρα, προφανώς από αυτονομιστές, ενώ οι νεκροί έπεφταν από τον ουρανό σε μια φρικτή καταιγίδα. Μια φωνή και μόνο θα μπορούσε να βάλει ένα τέλος σε αυτή την ιστορία. Αλλά ο Βλαντιμίρ Πούτιν απλά κούνησε το δάχτυλο προς την ουκρανική κυβέρνηση και κατ΄ επέκταση στους Δυτικούς συμμάχους της».

Η γενιά των Δυτικών που πίστεψε ότι ο Ψυχρός Πόλεμος έχει τελειώσει

TΟΥΡΚΙΚΗ ΕΠΙΘΕΣΗ ΣΤΟ ΑΙΓΑΙΑΟ

Στο στόχαστρο τα ενεργειακά κοιτάσματα της Ανατολικής Μεσογείου

Οι εξελίξεις στη Μέση Ανατολή ωθούν την Άγκυρα σε επιθετική πολιτική στο Αιγαίο, έτσι ώστε να εξισορροπήσει τις απώλειες στον γεωπολιτικό της ρόλο που υφίσταται στα νότια και ανατολικά σύνορά της.

Εδώ και πολλά χρόνια μία συνηθισμένη ανησυχία της ελληνικής εξωτερικής πολιτικής είναι μήπως η Τουρκία εξαγάγει προς την Ελλάδα εσωτερικά της προβλήματα, δημιουργώντας εντάσεις. Σήμερα βρισκόμαστε ενώπιον μίας διαφορετικής εκδοχής αυτής της απειλής: να εξαγάγει προς την Ελλάδα τα εσωτερικά της προβλήματα.

Όπως είχαμε αναφέρει και παλαιότερα, η Τουρκία απειλείται με το να χάσει τον «ετερόφωτο» ρόλο τον οποίο έπαιζε στην στρατηγική της Δύσης, ως συνορεύουσα με «ταραχοποιούς» χώρες, με την πιθανή «εξημέρωση» του Ιράν, αλλά και τη δημιουργία δύο προπλασμάτων κουρδικών κρατών στο Βόρειο Ιράκ και τη Βόρεια Συρία, κατά μήκος των τουρκικών συνόρων.

Έτσι, λοιπόν, προκειμένου να μπορέσει να συνεχίσει να αποτελεί κομβική (Pivotal) χώρα για τη στρατηγική της Δύσης και να προωθήσει τα σχέδιά της να εξελιχθεί σε περιφερειακή ηγεμονική δύναμη η γείτων πρέπει να δημιουργήσει έναν «αυτόφωτο» γεωπολιτικό ρόλο. Και ίσως η μόνη διέξοδος για να προωθήσει μία τέτοια στρατηγική είναι προς την κατεύθυνση της Ελλάδας.

Η Ρωσία και η προνομιακή πρόσβαση σε ενεργειακές πηγές

Συγκεκριμένα, η προώθηση της τουρκικής κυριαρχίας προς το Αιγαίο θα της επιτρέψει αφενός να «ανανεώσει» τη γεωπολιτική της ταυτότητα και να εμφανίζεται πλέον ως ναυτική δύναμη, έτσι ώστε να παίζει τον ρόλο του «ανασχετήρα» της Ρωσίας, αφετέρου δε να ενισχύσει δραματικά τη θέση της στην παγκόσμια γεωγραφία της ενέργειας, αποκτώντας προνομιακή πρόσβαση στα ενεργειακά κοιτάσματα του Αιγαίου και της Ανατολικής Μεσογείου.

Ο έλεγχος του Αιγαίου από πλευράς Τουρκίας, μεταξύ άλλων, θα διασπάσει τη γεωπολιτική ενότητα του ελλαδικού κράτους και της Κύπρου, θα θέσει την Κυπριακή Δημοκρατία υπό απομόνωση και θα ενισχύσει τις προσπάθειες της Άγκυρας να αποκτήσει τον έλεγχο των Κυπριακών ενεργειακών κοιτασμάτων δια των διαφόρων προσπαθειών «επίλυσης» του

Η Coca-Cola δεν θέλει να λέει κανείς: «κάντε μποϊκοτάζ στα προϊόντα της»

Η Coca-Cola 3Ε προσπαθεί, με δικαστικές αποφάσεις και με την χρήση των media, να αποσιωπήσει το μποϊκοτάζ που υποστηρίζουν οι απολυμένοι εργαζόμενοί της.

Δημοσιεύτηκε στο TPPi

Όπως δημοσίευσε χθες η εφημερίδα «Αυγή» η εταιρία ζητάει προσωρινά ασφαλιστικά μέτρα προκειμένου να επιβάλει ένα πέπλο σιωπής στους εργαζόμενους που απέλυσε όταν έκλεισε τα εργοστάσια παραγωγής οι οποίοι υποστηρίζουν ένα ευρύ μποϊκοτάζ στα προϊόντα της.

Η 3Ε είναι θυγατρική της Coca-Cola Hellenic Bottling Company που ιδρύθηκε το 1969 με έδρα την Αθήνα και λειτουργεί μέχρι σήμερα ως μια από τις λίγες πολυεθνικές της Ελλάδας - πλέον με έδρα τη Ζυρίχη. Σύμφωνα με την ιστοσελίδα της εξυπηρετεί 585 εκατομμύρια καταναλωτές σε 28 χώρες και είναι μια από τις μεγαλύτερες εταιρίες του δικτύου της Coca-Cola Company παγκοσμίως και η μεγαλύτερη με έδρα την Ευρώπη. Το μισό της HBC που δεν διαπραγματεύεται στα χρηματιστήρια του Λονδίνου, της Νέας Υόρκης και της Αθήνας, ελέγχεται ισόποσα από τη

Αποσταθεροποίηση Βουλγαρίας, ενεργοποίηση Μουσουλμανικού τόξου και πάμε προς Αιγαίο πλευρά;

Μήπως ήρθε η ώρα να ενεργοποιηθεί το ¨ώριμο¨ πλέον Μουσουλμανικό τόξο στα Βαλκάνια;

Δρ. Κωνσταντίνος Βαρδάκας
Η άθλια κατάσταση της βουλγαρικής οικονομίας και η εξαθλίωση του βουλγαρικού λαού  μαζί με την γεωστρατηγική απαξίωση της βουλγαρίας  έφεραν την συμπολίτευση και την αντιπολίτευση στην γειτονική χώρα να είναι δυναμικά αποφασισμένες εδώ και καιρό όσον αφορά την υλοποίηση του έργου της διέλευσης του αγωγού South Stream από την επικράτεια της .

¨Το «πράσινο φως» στην υλοποίηση του σχεδίου του αγωγού μεταφοράς φυσικού αερίου South Stream εντός της βουλγαρικής επικράτειας, «άναψε» το κοινοβούλιο, ψηφίζοντας τροπολογία του Ενεργειακού Νόμου, η οποία καθιερώνει ειδικό καθεστώς του έργου. 04 Απριλίου 2014

Μια ενδεχόμενη αναστολή από την Ευρωπαϊκή Ένωση του σχεδίου αγωγού αερίου “South Stream”, για τη διανομή ρωσικού αερίου στην Ευρώπη παρακάμπτοντας την Ουκρανία, δεν θα επηρεάσει την υλοποίησή του, δήλωσε ο ρώσος υπουργός Ενέργειας Αλεξάντρ Νόβακ. 18 Απριλίου 2014 ¨

¨Και αρχίζουν τα όργανα¨!! Τα διεθνή όργανα.

Α.Θα συνεχίσουμε τις συζητήσεις όταν οι Ρώσοι εταίροι μας επανέλθουν στον δρόμο του Διεθνούς Δικαίου», δήλωσε στην Frankfurter Allgemeine Sonntagszeitung ο Ευρωπαίος Επίτροπος για θέματα
ενέργειας, Guenther Oettinger. Οι διαπραγματεύσεις για την κατασκευή του αγωγού που  θα μεταφέρει το Ρωσικό φυσικό αέριο στην Ε.Ε. παραπαίουν καθώς η Ουκρανική κρίση επισκιάζει τα πάντα, σύμφωνα με την συνέντευξη που παραχώρησε στη FAS.