Το θανατηφόρο τίμημα της μόδας: Εκείνοι που σκοτώνονται καθημερινά για να ντυνόμαστε εμείς

ΠΡΟΣΟΧΗ ΣΚΛΗΡΕΣ ΕΙΚΟΝΕΣ


Δείτε ένα συγκλονιστικό φωτορεπορτάζ που σοκάρει και προβληματίζει για το πώς λειτουργεί ο κόσμος της μόδας πίσω από τις κάμερες και τα φώτα. 

Πίσω από τα φλας των φωτογράφων, τις επιδείξεις, τις κάμερες και τα φώτα, υπάρχει ένας άλλος κόσμος. Το πραγματικό πρόσωπο της μόδας είναι αρκετές φορές πολύ πιο σκληρό σε σχέση με όσα έχουμε συνηθίσει να βλέπουμε στην τηλεόραση και στο διαδίκτυο.

Ήταν 24 Απριλίου 2013 όταν το οκταόροφο εργοστάσιο υφασμάτων Rana Plaza στη Ντάκα του Μπαγκλαντές, κατέρρευσε με τελικό απολογισμό πάνω από 1.100 νεκρούς και 2.500 τραυματίες. Τα περισσότερα θύματα ήταν γυναίκες.

Πρόκειται για το πιο θανατηφόρο δυστύχημα εργοστασίου υφαντουργίας στην ιστορία. Οι New York Times ετοίμασαν ένα αποκαλυπτικό και συγκλονιστικό μίνι ντοκιμαντέρ που περιλαμβάνει φωτογραφίες και μαρτυρίες από το δυστύχημα.

Στο κτίριο του Rana Plaza στεγάζονταν και διαμερίσματα, μία τράπεζα και εμπορικά καταστήματα. Η διαφορά είναι ότι η τράπεζα και τα περισσότερα καταστήματα έκλεισαν αμέσως μετά την αναφορά ρωγμών που είχαν παρατηρηθεί στο κτίριο. Ωστόσο, οι υπεύθυνοι και ιδιοκτήτες των εργοστασίων υφαντουργίας αγνόησαν κάθε προειδοποίηση.

Οι εργαζόμενοι διατάχθηκαν να εκτελέσουν τις εργασίες τους κανονικά. Το κτίριο κατέρρευσε σε ώρα αιχμής οδηγώντας στον θάνατο εκατοντάδες ανθρώπους.

Στα χαλάσματα του Rana Plaza, βρέθηκαν ετικέτες των παρακάτω brands:

Γιατί ανεβαίνουν συνεχώς οι τιμές, ενώ κατεβαίνουν οι μισθοί;

Γιατί ανεβαίνουν συνεχώς οι τιμές, ενώ κατεβαίνουν οι μισθοί; - See more at: http://www.hellenicnexusmag.com/free-content/60-prices-salaries#sthash.YBH9KS6t.dpu

Οι άμεσα εφαρμόσιμες λύσεις

του Θανάση Χατζή

Πώς είναι δυνατόν να βαθαίνει σταθερά η ύφεση στην Ελλάδα, να έχουμε επισήμως πάνω από 1,1 εκατομμύριο άνεργους, σχεδόν μισό εκατομμύριο λουκέτα, να συρρικνώνεται σταθερά το διαθέσιμο εισόδημα των νοικοκυριών στη χώρα από τις μειώσεις μισθών και τα απανωτά χαράτσια, να μειώνεται εν τέλει η ζήτηση, αλλά ταυτόχρονα τα προϊόντα, ακόμη και τα πιο βασικά είδη ανάγκης, να γίνονται καθημερινά ακριβότερα;

Το ερώτημα αυτό ως ένα σημείο απαντιέται εύκολα μεν, δικαιολογείται πολύ δύσκολα δε. Η εμφάνιση ενός ιδιότυπου στασιμοπληθωρισμού (έτσι ονομάζεται ο τριπλός «θανατηφόρος» συνδυασμός ύφεσης, ανεργίας, πληθωρισμού) τα τελευταία χρόνια στην Ελλάδα, «πονοκεφαλιάζει» κυβέρνηση, Βρυξέλλες, ΟΟΣΑ και ΔΝΤ, και έχει φέρει πολλούς οικονομολόγους ένα βήμα πριν τού να «σχίσουν τα πτυχία τους»! Με αμιγώς μακροοικονομικούς όρους, αυτό δεν δικαιολογείται. Οι πιο «μυημένοι», όμως, στην οικονομική πολιτική τύπου «άρπα κόλλα» που επιβάλλει το μνημόνιο, σε συνδυασμό και με τα χρόνια αδιαφάνειας και διαφθοράς στη χώρα, μπορούν να εξηγήσουν το φαινόμενο «και με το παραπάνω»…

Οι διέξοδοι πάλι, πολύ συγκεκριμένες, πολύ απλές, αλλά και πολύ δύσκολες…

Αύξηση εσόδων με οποιοδήποτε τίμημα

Ο «βίος - αβίωτος» της (μη) «βιωσιμότητας του χρέους»

Γράφει: Ο Νίκος Μπογιόπουλος

Από χτες οι καμπάνες άπασας της επικράτειας χτυπούν χαρμόσυνα. Αφορμή η δήλωση της κυρίας Μέρκελ (στην «Καθημερινή»):
«Είμαι βέβαιη - είπε η καγκελάριος - ότι η βιωσιμότητα του (σσ: ελληνικού) χρέους θα εξακολουθήσει να υφίσταται».
Ας... γιορτάσουμε, λοιπόν.
Αλλά πριν η γιορτή μετατραπεί σε ντελίριο ενθουσιασμού - σαν αυτό που έχει καταλάβει τους «παπαγάλους» των «8» - ας παρακολουθήσουμε για ποιο πράγμα «πρέπει» να είμαστε «ευτυχείς»...

Στοιχείο πρώτο:

• Από το Μάαστριχτ και μετά, δηλαδή την τελευταία 20ετία, ο ελληνικός λαός έχει πληρώσει σε εγχώριους και ξένους τοκογλύφους και κερδοσκόπους το αστρονομικό ποσό των 772,9 δισ. ευρώ!

Στοιχείο δεύτερο:

• Μόνο από το 2000 και μετά, δηλαδή από την ένταξη της Ελλάδας στην Ευρωζώνη, ο ελληνικός λαός έχει πληρώσει για τόκους και χρεολύσια μακροπρόθεσμων δανείων το ποσό των 400,5 δισ. ευρώ.
Την ίδια περίοδο, για εξοφλήσεις εντόκων και βραχυπρόθεσμων τίτλων έχει πληρώσει πάνω από 240 δισ. ευρώ. Αθροισμα: 640,5 δισ. ευρώ!

1 ΕΚΑΤΟΜΥΡΙΟ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΟΙ ΠΛΟΥΣΙΟΙ ΤΟ 2012 ΟΤΑΝ ΟΙ ΛΑΟΙ ΗΤΑΝ ΣΕ ΑΙΜΑΤΗΡΗ ΛΙΤΟΤΗΤΑ

Ο συνολικός πλούτος των εκατομμυριούχων στον κόσμο αυξήθηκε κατά 10 τοις εκατό το 2012 σε σχέση με το 2011 και ανήλθε στα 46.200 τρισ. δολάρια. Το ποσό αυτό είναι κατά τρεις φορές περισσότερο από την ετήσια οικονομική παραγωγή των ΗΠΑ. Μάλιστα, αξίζει να σημειωθεί πως ένα εκατομμύριο άνθρωποι προστέθηκαν στον κατάλογο των υπερ-πλουσίων κατά το παρελθόν έτος, καθώς το 2011 οι «Rich and Famous» υπολογίζονταν στα 11 εκατομμύρια και η συνολική τους περιουσία στα 42 τρισ. Δολάρια.

Πιο αναλυτικά, σύμφωνα με την έκθεση «World Wealth 2013», υπάρχουν συνολικά 12 εκατομμύρια άνθρωποι με αμύθητες περιουσίες σε όλο τον κόσμο, με τις ΗΠΑ να βρίσκονται στην κορυφή της λίστας των χωρών, όπου διαμένουν οι περισσότεροι εξ αυτών.

Είναι δε χαρακτηριστικό ότι στις Ηνωμένες Πολιτείες, ο αριθμός των εκατομμυριούχων αυξήθηκε κατά 11,5 τοις εκατό το 2012 και ανήλθε στους 3.730.000, αριθμός ο οποίος σε συνδυασμό πλούτου εκτιμάται σε 12,7 τρισεκατομμύρια δολάρια.

Μανχάταν – Μπαγκλαντές – Ελλάδα. Σύντομα σε μια βιοτεχνία δίπλα σας

 

Το δυστύχημα του Μπαγκλαντές είχε επαναληφθεί πριν από έναν αιώνα στις ΗΠΑ. Πόσο πιθανό είναι να το ζήσουμε και στην Ευρώπη;

Οι εργάτες στη βιομηχανία ένδυσης έτρεχαν πανικόβλητοι να σωθούν καθώς το κτίριο κατέρρεε. Καταλάβαιναν ότι δεκάδες ή εκατοντάδες συνάδελφοί τους δεν θα έβρισκαν ποτέ την έξοδο. Η πυροσβεστική ήρθε με καθυστέρηση και τα σωστικά συνεργεία δεν ήταν σε θέση να αντιμετωπίσουν το μέγεθος της καταστροφής.

Δεκάδες δημοσιογράφοι κατέγραψαν παρόμοιες σκηνές στο τραγικό δυστύχημα που σημειώθηκε πριν από μερικές εβδομάδες στο Μπαγκλαντές αφήνοντας πίσω του τουλάχιστον 400 νεκρούς. Μόνο που η δική μας ιστορία δεν έρχεται από την «τριτοκοσμική» Ασία του του 2013 αλλά από τη Νέα Υόρκη.

Το ημερολόγιο έγραφε 25 Μαρτίου 1911 όταν μια πυρκαγιά κατάπιε σχεδόν κυριολεκτικά τη βιομηχανία ενδυμάτων Triangle Waist Company στην καρδιά του Μανχάταν. Τουλάχιστον 146 εργάτες βρήκαν τραγικό θάνατο αφού οι εργοδότες τους είχαν κλειδώσει τις πόρτες για να μην κάνουν διαλείμματα από την εργασία τους.

Για χιλιάδες εργάτες οι συνθήκες εργασίας αλλά και τα μέτρα ασφαλείας που λαμβάνονταν στο Μανχάταν των αρχών του 1911 δεν διαφέρουν σχεδόν σε τίποτα από την κατάσταση που συναντά κανείς στα λεγόμενα sweatshop, τα εργασιακά κολαστήρια της Ασίας. Στην περίπτωση των ΗΠΑ όμως το συγκεκριμένο δυστύχημα αποτέλεσε σημείο καμπής για την εργατική νομοθεσία του δυτικού κόσμου καθώς μετά την καταστροφή θεσπίστηκαν αυστηροί κανονισμοί ασφαλείας.

Η ΣΧΟΛΗ ΤΟΥ ΣΙΚΑΓΟ ΚΑΙ ΤΟ ΔΟΓΜΑ ΤΟΥ ΣΟΚ

του Χρήστου Ιακώβου*

«Μόνο μία κρίση -είτε είναι, είτε απλώς εκλαμβάνεται ως πραγματική- οδηγεί σε πραγματικές αλλαγές. Όταν ξεσπάει μια κρίση, οι δράσεις που αναπτύσσονται εξαρτώνται από τις περιρρέουσες ιδέες. Πιστεύω ότι αυτή πρέπει να είναι η βασική λειτουργία μας: να αναπτύσσουμε εναλλακτικές πολιτικές που θα αντικαταστήσουν τις υπάρχουσες, να τις διατηρούμε ζωντανές και διαθέσιμες έως ότου το πολιτικά αδύνατον καταστεί πολιτικά αναπόφευκτο.» (Μίλτον Φρίντμαν, «Καπιταλισμός και Ελευθερία», 1962). «Αν υιοθετήσετε τη προσέγγιση του σοκ, πρέπει να ενεργήσετε σύντομα, πολλαπλά και ακαριαία.» (Μίλτον Φρίντμαν, σε επιστολή του προς τον στρατηγό Πινοσέτ, δικτάτορα της Χιλής, 21 Απριλίου, 1975). Ο αμερικανός Μίτλον Φρίντμαν υπήρξε ένας από τους πιο σημαντικούς οικονομολόγους του 20ου αιώνα. Ήταν το ιδρυτικό και ηγετικό στέλεχος της «Σχολής του Σικάγου», η οποία χαρακτηρίζεται από ακραίο οικονομικό φιλελευθερισμό.
Η  «Σχολή του Σικάγου» και ο Μίλτον Φρίντμαν προσωπικώς, συνδέονται με τις αλλαγές της οικονομικής πολιτικής που εφάρμοσαν τα καθεστώτα στην Χιλή, την Αργεντινή και άλλες Λατινοαμερικάνικες χώρες τις δεκαετίες του 1970 και 1980 και  αργότερα στη Μέση Ανατολή (πόλεμος στο Ιράκ το 2003), ενώ σήμερα βρίσκει εφαρμογή, με την κρίση της ευρωζώνης, στον ευρωπαϊκό χώρο. Η επιρροή αυτή έμεινε στην οικονομική ιστορία ως «Τα παιδιά από το Σικάγο». Βασικός πυρήνας αυτής της οικονομικής πολιτικής είναι η θεωρία του δόγματος του σοκ ή θεραπείας σοκ που βασίζεται στην ιδέα ότι μια οικονομική κρίση ή ένα γεγονός φυσικής καταστροφής ή πολέμου είναι η ευκαιρία για μεγάλες αλλαγές και μεταρρυθμίσεις σε ένα κράτος. Η επιτυχία της πολιτικής αυτής βασίζεται στο γεγονός ότι ο φόβος και οι ενοχές για τα αποτελέσματα της κρίσης ή της επερχόμενης καταστροφής καθιστά τους πολίτες ανεκτικούς και απαθείς σε επαναλαμβανόμενες αλλαγές και μεταρρυθμίσεις ακριβώς επειδή πιστεύουν ότι κάτι άλλο χειρότερο έπεται.

Έχουν φτιάξει (χωρίς να το προβάλουν καθόλου στην Ελλάδα… ένα πανεπιστήμιο που ονομάζεται «Διεθνές Πανεπιστήμιο της Ελλάδας»....(«International Hellenic University», IHU).

Η πανεπιστημιούπολη έχει χτιστεί ήδη και βρίσκεται στο 14ο χιλιόμετρο Θεσσαλονίκης – Μουδανιών.
Το πανεπιστήμιο, με τον τρόπο που σχεδιάστηκε, είναι κομμένο και ραμμένο στις ανάγκες της ευρύτερης περιοχής, όπως τις οραματίζονται οι παγκοσμιοποιητές. Στην ιστοσελίδα του λέει ανοιχτά ότι οι κλάδοι σπουδών είναι συνδεδεμένοι με τις προοπτικές στην Ν.Α. Ευρώπη.
Έχει πολύ λίγες σχολές μέχρι στιγμής, που έχουν να κάνουν με οικονομικές σπουδές, νομικές σπουδές, κοινωνιολογία, εθνολογία και πολιτισμό, επιστημονική έρευνα και τεχνολογία, και μια σχολή με το ενδιαφέρον όνομα «Τμήμα Πολιτιστικών Σπουδών των χωρών της Μαύρης Θάλασσας» (;!). 

Να υποθέσουμε ότι ο αριθμός των σχολών θα αυξηθεί στο μέλλον.
Our strategic mission IHU
The International Hellenic University (IHU) is Greece's first public university where programmes are exclusively taught in English.
Our strategic mission is threefold:
Create an international and diverse student and faculty community to foster greater understanding between cultures and nations 

O οδηγός της Ελευθεροτυπίας του 2001 με τίτλο «Πόσο κάνουν 1000 είδη σε ευρώ από δραχμές». Για να θυμούνται οι μεγάλοι και να μαθαίνουν οι μικρότεροι.

Ένας οδηγός της Ελευθεροτυπίας του 2001  με τίτλο «Πόσο κάνουν 1000 είδη σε ευρώ από δραχμές». Για να θυμούνται οι μεγάλοι και να μαθαίνουν οι μικρότεροι.

1 ευρώ=340,750 δραχμές.

Από τις 2 Ιανουαρίου 2001, αμέσως μετά την υιοθέτηση του ενιαίου νομίσματος από την Ελλάδα, ακολούθησε η λεγόμενη “μεταβατική” περίοδος, χρονική περίοδος κατά την οποία το ευρώ χρησιμοποιείται μόνο ως νόμισμα σε...

λογιστική μορφή και η εγχώρια αγορά αποτελεί μέρος της ενοποιημένης αγοράς της ζώνης του ευρώ.

Κατά την περίοδο αυτή η νομισματική πολιτική ασκούνταν σε ευρώ, οι σχετικοί λογαριασμοί των πιστωτικών ιδρυμάτων στην Τράπεζα της Ελλάδος άρχισαν να τηρούνται σε ευρώ και όλες οι διατραπεζικές συναλλαγές στην αγορά χρήματος διενεργούνται σε ευρώ.

Το βραβείο Wolfson Economics Prize κι ο υπόκοσμος της μισθωμένης δημοσιογραφίας

«Τελικά, υπάρχει ελπίδα! Δεν είναι όλοι ίδιοι. Μπράβο στους κυρίους Σαμαρά, Μουρούτη και Σαλμά για την κοινωνική ευαισθησία που επέδειξαν σε θέμα που αφορά παιδιά, που η ζωή έδειξε από νωρίς το σκληρό της πρόσωπο…».

Φαίη Σκορδά (στο twitter), 02 Αυγούστου 2012.

________________

Είναι πρόσφατη η τραγική κι εξοργιστική εικόνα της Χούκλη σε καλοκαιρινή της εκπομπή, η οποία –ούτε λίγο ούτε πολύ- προειδοποιούσε τους...χαχόλους ότι αν εξέλθουμε του ευρώ, θα μας πετούν γάλα και ψωμί απ’τα ελικόπτερα του ΟΗΕ! Υπάρχει άραγε κάποιος τηλε-παπαγάλος, από αυτούς που καθημερινά τρομοκρατούν την κοινωνία, ο οποίος να γνωρίζει το βραβείο Wolfson Economics Prize;
       
Κι εντάξει, η Χούκλη...είναι Χούκλη (όπως η Δαμανάκη είναι Δαμανάκη κι η Τρέμη είναι Τρέμη) και δεν μπορούμε να περιμένουμε κάτι παραπάνω. Οι καθηγηταράδες των οικονομικών όμως;

Όλο το κείμενο του μνημονίου για τον εργασιακό μεσαίωνα

Το κείμενο του σχεδίου του μνημονίου που αφορά στις αλλαγές στα εργασιακά, το οποίο απέστειλε ο εκπρόσωπος του ΔΝΤ Πολ Τόμσεν στην επικεφαλής του Ταμείου Κριστίν Λαγκάρντ, δημοσιεύεται σήμερα στον Τύπο.
Όπως αναφέρει το Βήμα, σε αυτό περιγράφονται όλα τα αιτήματα που διατυπώνει η τρόικα προς την κυβέρνηση -και μάλιστα με τη μορφή προαπαιτούμενων για την εκταμίευση της δόσης των 31,5 δισ. ευρώ- και αφορούν στον κατώτατο μισθό, τις αποζημιώσεις, το ωράριο (εξαήμερο) και άλλα εργασιακά ζητήματα.

Ειδικότερα, για το θέμα του κατώτατου μισθού, ζητείται η κατάργηση των ωριμάνσεων (τριετίες) και των επιδομάτων.

Συγκεκριμένα, αναφέρεται: «Ο βασικός κατώτατος μισθός και οι ωριμάνσεις και τα οικογενειακά επιδόματα που καθορίζει η εθνική γενική συλλογική σύμβαση εργασίας θα πρέπει σταδιακά να αντικατασταθούν από ένα μηχανισμό ελάχιστου μισθού νομοθετημένου από την Κυβέρνηση μετά από διαβούλευση με τους κοινωνικούς εταίρους και άλλους ενδιαφερόμενους φορείς και ανεξάρτητους εμπειρογνώμονες.
»Αυτό το σύστημα, το οποίο θα τεθεί σε ισχύ μέχρι την 1η Απριλίου 2013, θα περιλαμβάνει έναν ενιαίο νόμιμο ελάχιστο μισθό, που θα λειτουργεί ως κατώτατο όριο για τις νέες συμφωνίες και συμβάσεις εργασίας - και οι νομικά δεσμευτικοί συντελεστές ωρίμανσης και τα επιδόματα που συνδέονται με τον κατώτατο μισθό θα καταργηθούν σταδιακά μέχρι τον Απρίλιο του 2015. Με το πρώτο βήμα να τίθεται σε ισχύ στο τέλος Μαρτίου 2013.

»Το τρέχον πάγωμα του βασικού κατώτατου μισθού θα παραμείνει ως έχει κατά τη διάρκεια της περιόδου του προγράμματος, και στη συνέχεια, για οποιαδήποτε ρύθμιση θα λαμβάνονται υπόψη οι οικονομικές συνθήκες, ιδίως το επίπεδο της ανεργίας».

ΠΟΙΟ ΛΑΟ ΘΑ ΣΩΣΕΙ Η ΔΟΣΗ ΤΩΝ 31,5 ΔΙΣ !!!!! ΤΙΣ ΤΡΑΠΕΖΕΣ ΘΑ ΣΩΣΕΙ ΚΑΙ ΟΠΟΙΟΣ ΠΙΣΤΕΥΕΙ ΟΤΙ ΘΑ ΕΙΝΑΙ ΤΑ ΤΕΛΕΥΤΑΙ ΜΕΤΡΑ ΕΙΝΑΙ ΤΟΥΛΑΧΙΣΤΟΝ ΗΛΙΘΙΟΣ

Σε λίγες ημέρες κλείνει το πακέτο μέτρων των 11, 13, 15 δις, έχουμε χάσει το μέτρημα. Μετά κόπων και βασάνων θα ανακοινωθούν τα μέτρα τα οποία θα έχουν τα πάντα στο μενού. Από μειώσεις μισθών και συντάξεων μέχρι αύξηση των ορίων συνταξιοδότησης στα 67 έτη. Κι όλος αυτός ο πόνος, τα δάκρυα, το αίμα και τα όσα θα ακολουθήσουν στους δρόμους από διαδηλωτές, για να πάρουμε τη δόση των 31,5 δις ευρώ.
Πράγματι πρόκειται για δόση – μαμούθ, είναι άλλωστε το 15% του ελληνικού ΑΕΠ. Κανείς όμως δε μας έχει αναλύσει μέχρι τώρα που στο καλό θα πάει όλος αυτός ο πακτωλός χρημάτων. Διότι από τα 31,5 δις ευρώ, τα 25 δις θα πάνε στην ανακεφαλαιοποίηση των τραπεζών και μόλις 6,5 δις ευρώ θα δοθούν για να αποπληρώσει το δημόσιο τα χρέη του.

Το «λόμπι της δραχμής»

Tου Σταυρου Λυγερου.
 Ο πρωθυπουργός συνηθίζει να δηλώνει ότι ο εχθρός της Ελλάδας είναι το «λόμπι της δραχμής». Ο όρος «λόμπι» παραπέμπει ευθέως όχι σε πολιτική άποψη, αλλά σε συμφέροντα. Ποια συμφέροντα, όμως, μπορεί να εννοεί; Είναι κοινό μυστικό ότι οι Ελληνες πλούσιοι έχουν βγάλει τα κεφάλαιά τους έξω. Κάποιοι από αυτούς ονειρεύονται να τα επαναφέρουν ως υπερτιμημένο συνάλλαγμα σε σχέση με την υποτιμημένη νέα δραχμή. Τα πολλά και μεγάλα ονόματα της ελίτ του χρήματος, όμως, έχουν εξ αρχής φανατικά ταχθεί υπέρ του Μνημονίου. Επίσης, στηρίζουν την κυβέρνηση Σαμαρά, παρότι ορισμένοι δεν τον συμπαθούν προσωπικά.

ΤΑ ΠΑΝΤΑ ΣΤΙΣ ΤΡΑΠΕΖΕΣ ... ΝΑ ΓΙΝΟΥΝ ΟΛΟΙ ΟΙ ΕΛΛΗΝΕΣ ΔΕΣΜΙΟΙ ΤΩΝ ΤΡΑΠΕΖΩΝ ΚΑΙ ΤΗΣ ΤΟΚΟΓΛΥΦΙΑΣ ΤΟΥΣ

 ΜΕ ΣΚΟΠΟ ΝΑ ΓΥΡΙΣΕΙ Ο,ΤΙ ΡΕΥΣΤΟ ΥΠΑΡΧΕΙ ΣΤΙΣ ΤΡΑΠΕΖΕΣ  ΠΡΟΓΡΑΜΜΑΤΙΖΟΥΝ ΝΑ  ΕΠΒΑΛΟΥΝ ΟΙ ΠΛΗΡΩΜΕΣ ΠΑΝΩ ΑΠΟ 300  ΕΥΡΩ ΝΑ ΓΙΝΟΝΤΑΙ ΜΕΣΩ  ΤΡΑΠΕΖΗΣ

Τέλος στο ρευστό σε όλες τις συναλλαγές και υιοθέτηση μόνο πλαστικού χρήματος σχεδιάζει να βάλει το υπουργείο Οικονομικών στην προσπάθειά του να περιορίσει τη φοροδιαφυγή και να εντοπίσει το «μαύρο» χρήμα που κινείται στην αγορά.
Στο πλαίσιο αυτό στήνει «ηλεκτρονικό μπλόκο» για το ΦΠΑ και εξετάζει την καθιέρωση υποχρεωτικών μέτρων, όπως η μείωση του επιτρεπτού ορίου συναλλαγών με μετρητά από 1.500 ευρώ σε 300 ευρώ.
Τα στελέχη του υπουργείου Οικονομικών πιστεύουν ότι η επικράτηση των ηλεκτρονικών συναλλαγών σε όλο το φάσμα της οικονομικής ζωής θα επιφέρει ένα καίριο πλήγμα στη φοροδιαφυγή, καθώς θα καταγράφονται αυτόματα τα έσοδα των επιχειρήσεων και θα βεβαιώνονται οι αναλογούντες φόροι, όπως ο Φόρος Προστιθέμενης Αξίας από τη στιγμή που όλες οι συναλλαγές θα διενεργούνται με ηλεκτρονικά μέσα πληρωμής και με τη μεσολάβηση του τραπεζικού συστήματος.
Για να γίνει μάλιστα ευρέως αποδεκτό το νέο σχέδιο, μελετάται να δοθεί ισχυρό κίνητρο σε όλους τους πολίτες, ούτως ώστε να πραγματοποιούν τις συναλλαγές τους μόνο με χρεωστικές ή πιστωτικές κάρτες.
Μείωση έως 3%
Συγκεκριμένα, ένα από τα σενάρια που εξετάζουν τα στελέχη του υπουργείου προβλέπει ότι όσοι χρησιμοποιούν πλαστικό χρήμα στις συναλλαγές τους θα έχουν έκπτωση από το φόρο εισοδήματος ίση με το 3% της δαπάνης.

Εκδόθηκε η Έκθεση Θρησκευτικών Ελευθεριών Ελλάδας 2011

Πρόεδρος της Ε.Ο.Τ.Δ.Θ. Χαλήτ Χαμπίπογλου: “ Όπως κάθε χρόνο, ως Ε.Ο.Τ.Δ.Θ, θα ετοιμάσουμε μια παράλληλη έκθεση στην οποία θα εκφράσουμε τις θέσεις της Τουρκικής Μειονότητας της Δυτικής Θράκης πάνω στα ελλειπή θέματα της έκθεσης. Το Γραφείο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων και Εργασίας του Υπουργείου Εξωτερικών των Ηνωμένων Πολιτειών της Αμερικής εξέδωσε την Διεθνή Έκθεση Θρησκευτικών Ελευθεριών Ελλάδας 2011. Στην έκθεση όπου γίνεται αναφορά στην αυξημένη επιρροή της Ελλαδικής Ορθόδοξης Εκκλησίας στην κοινωνική, πολιτική και οικονομική ζωή της χώρας, καταγράφονται και τα προβλήματα της “Μουσουλμανικής Μειονότητας στη Θράκη” (Τουρκικής Μειονότητας της Δυτικής Θράκης) στο πεδίο των θρησκευτικών ελευθεριών.

Στην Έκθεση που αναφέρει ότι η Ελληνική Κυβέρνηση δεν κρατάει στατιστικά στοιχεία για τις θρησκευτικές ομάδες, τονίζεται ότι η αναγνωρισθείσα με την Συνθήκη της Λωζάνης του 1923 “ Μουσουλμανική Μειονότητα” αποτελεί το 1.3% του Ελληνικού πληθυσμού με 140-150 χιλιάδες άτομα.

Ολυμπιακές μπίζνες με ομηρικούς καβγάδες Αρχαίο πνεύμα αθάνατο και πετροδολάρια

 Το Martin-Gropius-Bau του Βερολίνου.

 

Η φωνή του είναι γεμάτη συγκίνηση, η ματιά του πλημμυρίζει από θαυμασμό. «Απαράμιλλο!» λέει ο Γκέρεον Σίβερνιχ, διευθυντής του μουσείου Martin-Gropius-Bau στο Βερολίνο, κοιτάζοντας μια αφίσα με τη φωτογραφία ενός χάλκινου αγαλματίδιου από το 490 π.Χ. «Ποίημα κίνησης και ομορφιάς». Το γλυπτό, που φέρει την επιγραφή «Ανήκω στον Δία» και προέρχεται από το Αρχαιολογικό Μουσείο της Ολυμπίας, δείχνει έναν έφηβο δρομέα. Οι μύες του είναι τεντωμένοι, το πρόσωπό του σε υπερένταση. Από βιασύνη όμως ούτε ίχνος. Η κίνησή του θυμίζει αργή, αρμονική ροή.
Το έκθεμα αυτό θα παρουσιαστεί με άλλα περίπου 1.000, εξίσου εντυπωσιακά, στην έκθεση «Ολυμπία: Μύθος – Λατρεία – Αγώνες», που εγκαινιάζεται στις 31 Αυγούστου στο Martin-Gropius-Bau. Τα περισσότερα (564) εκθέματα προέρχονται από ελληνικά μουσεία, 150 μάλιστα από αυτά που αποκαλύφθηκαν πρόσφατα εκτίθενται σε παγκόσμια πρώτη. Στο «σόου» συμμετέχουν και δεκάδες ξένα αρχαιολογικά μουσεία, όπως εκείνα του Λούβρου, του Βατικανού, της Ρώμης, του Μονάχου και της Δρέσδης.
Σόου; Ναι, αλλά με την έννοια μιας ιερής τελετουργίας, αφού οι πρώτοι αγώνες στην αρχαία Ολυμπία ήταν άρρηκτα συνδεδεμένοι με τη θρησκευτική λατρεία. Ο αθλητισμός ήταν, δίπλα στην πολιτική και στην τέχνη, η τρίτη κινητήριος δύναμη στον εκπολιτισμό της ανθρωπότητας. Αυτό πήρε στους Ολυμπιακούς Αγώνες θεσμική μορφή: ο πολεμικός αγώνας έγινε συμβολικός – με όρια και κανόνες.
Θεματικά, ο χώρος είναι χωρισμένος σε τρεις ενότητες: στην παρουσίαση του Ιερού της Ολυμπίας με τα πολύτιμα αναθήματά του, στην αναπαράσταση των Αγώνων και στην ιστορία

Η κατασκευή πολυπολιτισμικών κοινωνιών και ο μύθος της «διαφορετικότητας»

Του Sebastiaan Biehl (Alternative Right)

 

Μια από τις λέξεις κλισέ της εποχής μας είναι η "διαφορετικότητα" (‘diversity’) ή, με άλλα λόγια, η ανάγκη να μετατραπεί μια ομοιογενής κοινωνία μέσα, από κυβερνητικές παρεμβάσεις σε ένα ακαθόριστο μίγμα.

 

Η εθνική ομοιογένεια θεωρείται από το πολιτικώς ορθό κατεστημένο, σαν κάτι το βαθιά απεχθές και επικίνδυνο, και θεωρείται συνώνυμο με την «απομόνωση», τον «τοπικισμό», τον «ρατσισμό», την «(φυλετική) ανωτερότητα», την «οπισθοδρόμηση», μεταξύ άλλων όρων. Για τους λεγόμενους διαμορφωτές γνώμης,  για τους ανθρώπους που συνήθως ζουν σε πολυπολιτισμικές πόλεις, η ομοιογένεια είναι η μέγιστη προσβολή. Ένα μικτό ζευγάρι, ή μια ομάδα ανθρώπων από διαφορετικές φυλές και θρησκείες, είναι αυτό που κάνει τους διαμορφωτές γνώμης και τους περισσότερους δημοσιογράφους να αισθάνονται υπέροχα. Μια κοινότητα που ζει σύμφωνα με τις παραδόσεις

ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ ΣΤΟΝ TONI ΝΕGRI

Στο Commonwealth, το τρίτο βιβλίο μιας σειράς που άρχισε με την Αυτοκρατορία, ο Μάικλ Χαρτ και ο Τόνι Νέγκρι αναλύουν πώς η εξουσία του παγκοσμιοποιημένου χρηματιστικού κεφαλαίου επανακαθορίζει τις έννοιες της κυριαρχίας και της δημοκρατίας. Μια πρόγευση του βιβλίου δίνει ο Νέγκρι στη συνέντευξη στον Πάμπλο Ε. Τσακόν και το περιοδικό Ñ.

Ο Τόνι Νέγκρι με τον αμερικανό συνάδερφό του Μάικλ Χαρτ εξέδωσαν ήδη τον τελευταίο τόμο της τριλογίας, που άρχισε με την Αυτοκρατορία και συνεχίστηκε με το Πλήθος. Πρόκειται για το Commonwealth. Το πλάνο μιας επανάστασης των κοινών, που εκδόθηκε πρόσφατα στην Ισπανία. Σε αυτή την αποκλειστική συνέντευξη στο Ñ, ο Ιταλός στοχαστής αναφέρεται στις συνθήκες της γνωστικής παραγωγής, στη χειραφέτηση σ’ έναν κόσμο που έχει απαχθεί από το κεφάλαιο και στις κυρίαρχες μορφές του ανθρώπου στο σύγχρονο σύμπαν.

Στην Αργεντινή, κατά την τελευταία σας επίσκεψη, αναφερθήκατε στη χειραφέτηση. Τι σημαίνει  αυτή η λέξη στα διεθνή συμφραζόμενα;

Καταρχάς, δόθηκε ένας πρώτος ορισμός της χειραφέτησης, που συνδέεται με μια αντίληψη ατομικιστική και οικουμενική. Οι απαρχές του ορισμού έχουν τις ρίζες τους στους Διαφωτιστές, μόνο που πολλές φορές η εξέλιξη αυτού του διαφωτισμού συναντιόταν με μια εσχατολογία που είναι χαρακτηριστική της καθολικότητάς του.

Πώς εξηγείται αυτό;

Είναι που η χειραφέτηση εμπλέκεται και με μια βασική θρησκευτική έννοια, την έννοια της σωτηρίας. Ο δεσμός ανάμεσα στη χειραφέτηση και τη σωτηρία είναι στενός. Τότε λοιπόν, παρόλο που τη βρίσκουμε στις σύγχρονες φιλοσοφίες σα νοσταλγία, η έννοια έχει να κάνει με μια σχέση κοινωνική, σε μεγάλο βαθμό εξαντλημένη. Προτιμώ να μη χρησιμοποιήσω τον όρο «ξεπερασμένη», γιατί ποτέ δεν ξέρεις όταν κάτι ξεπερνιέται προς τα πού πάει. Λέω λοιπόν εξαντλημένη.

Έρευνα: Οι Έλληνες ως μετανάστες…

Posted on 3 Ιουλίου, 2012 1:45 μμ by xtremyst

24

[Aναδημοσίευση από το gmt07.blogspot.gr]

Κατά καιρούς έχουν διεξαχθεί πολλές έρευνες σχετικά με τους Έλληνες που κατά περιόδους έφυγαν από τη χώρα μας πηγαίνοντας να βρουν την τύχη τους σε άλλα εδάφη. Εδάφη που έμελλαν να γίνουν οι νέες γλυκές πατρίδες τους. Ο απόηχος σε κάποιες απ’ τις έρευνες αυτές πήρε μορφή μένουςεναντίων των συντελεστών τους από κορυφαίες τόσο «προοδευτικές» όσο και «συντηρητικές» πένες.

Ο λόγος που ερέθισε τις παραπάνω πένες είναι ότι η αλήθεια συγκρούεται με την κατεστημένη αντίληψη. Μια αντίληψη που θέλει του Έλληνες μετανάστες να είναι οικογενειάρχες δουλευταράδες, που παρά τις δυσκολίες «τα κατάφεραν». Μια αντίληψη που σε αντιδιαστολή με τους «εγχώριους» μετανάστες από Αλβανία, Πακιστάν κ.ο.κ., οι Έλληνες «δεν ήταν το ίδιο». Ήταν άλλη η «ποιότητα» της «ράτσας».

Οι έρευνες αυτές συγκλίνουν ως προς τα ευρήματά τους και διεξήχθησαν από την ομάδα του «Ιού της Ελευθεροτυπίας» και του «Ρεπορτάζ χωρίς Σύνορα», του Στ. Κούλογλου, εν έτη 1998. Αξίζει να τις διαβάσετε και να τις δείτε αντίστοιχα.

Η παιδική δουλεία "συμβάλει" στην ανάπτυξη της οικονομίας στην Ινδία

Αναφέρεται πως πάρα πολλά παιδιά εξαναγκάζονται να εργαστούν σε εργοστάσια σε όλη την Ινδία - αν και υπάρχουν υποτίθεται αυστηροί νόμοι κατά της παιδικής εργασίας.
Την τελευταία δεκαετία το γεγονός αυτό έχει συμβάλει δραματικά στην ανάπτυξη της οικονομίας της Ινδίας και πολλοί απάνθρωποι επιχειρηματίες παίρνουν παιδιά από φτωχές περιοχές της χώρας - όπως το Μπιχάρ και την Ούτα Πραντές - στις μεγάλες πόλεις για να εργαστούν υπό άθλιες συνθήκες για ελάχιστα ή κυρίως χωρίς καθόλου χρήματα. Μέλη φιλανθρωπικών οργανώσεων αναφέρουν πως τα παιδιά είτε έχουν απαχθεί, ή έχουν υποσχεθεί στους γονείς τους χρήματα για την εργασία που θα κάνουν τα παιδιά. 
Εκτιμάται πως  εκατομμύρια παιδιά εργάζονται παράνομα και ενάντια στη θέλησή τους στην Ινδία. Συχνά αναγκάζονται να δουλέψουν στις βιομηχανίες οικοδομικών υλικών ή ρούχων και συχνά εκτίθενται σε επικίνδυνες συνθήκες εργασίας. Τα περισσότερα μάλιστα εργάζονται με την πλήρη ανοχή των αρχών.  

ΔΝΤ - ΚΑΙ ΑΥΤΟΚΤΟΝΙΕΣ

Το φαινόμενο της αύξησης των αυτοκτονιών σε χώρες όπου βρίσκεται το ΔΝΤ έχουν κάνει τους κοινωνιολόγους να μιλάνε για διαστάσεις επιδημίας και να συνδέουν τις ασφυκτικές οικονομικές πολιτικές με τα κρούσματα που πια τους έχει δοθεί ο όρος «αυτοκτονίες ΔΝΤ».
Σύμφωνα με έρευνα της εφημερίδας τα «ΝΕΑ», η εκτενής ανάλυση των ποσοστών αυτοκτονιών στις χώρες από τις οποίες «πέρασε» το ΔΝΤ και εφάρμοσε τα προγράμματα σωτηρίας του δείχνει ότι πραγματικά έχουμε να κάνουμε με έναν οικονομικό πόλεμο με θύματα πλέον τους αυτόχειρες, ανθρώπους που αποφασίζουν οι ίδιοι να βάλουν τέλος στη ζωή τους χωρίς κανένα διέξοδο και προοπτική.
Το φαινόμενο έκανε πρώτη φορά την εμφάνισή του, το 1998 στη Νότια Κορέα, όταν δεκάδες χιλιάδες νοτιοκορεάτες εργάτες έχασαν τη δουλειά τους λόγω της οικονομικής κρίσης που έπληξε τη Μικρά Ασία όπου και αποφάσισαν να βάλουν τέρμα στη δουλειά τους.