ΓΙΑΤΙ ΠΡΟΚΑΛΕΙ Η ΤΟΥΡΚΙΑ

Γράφει ο Νίκος Χειλαδάκης

Στις 11 Οκτωβρίου η τουρκική εφημερίδα Sabah ανέφερε ότι η τουρκική κυβέρνηση έχει εγκρίνει για τις πολεμικές δαπάνες της χώρας το αστρονομικό ποσό των 5,7 δις τουρκικών λιρών, δηλαδή περίπου δυο δισεκατομμύρια ευρώ, πόσο που κρίνεται υπερβολικά μεγάλο για μια οικονομία όπως η τουρκική που έχει αρχίσει να παρουσιάζει έντονα σημεία ύφεσης ενώ η ανεργία και ο πληθωρισμός έχουν αρχίσει να ανεβαίνουν επικίνδυνα. Το αξιοσημείωτο είναι ότι τα ποσά αυτά εγκρίθηκαν μετά από σχετικές μυστικές εισηγήσεις και αναφορές της ΜΙΤ για την κατάσταση στην ευρύτερη περιοχή, ενώ και ο προϋπολογισμός της ΜΙΤ αναμένεται να αυξηθεί εντυπωσιακά.
Αυτή η κατάσταση στην ευρύτερη περιοχή έχει δημιουργήσει στην «Νέα Τουρκία», όπως την επαγγέλθηκαν οι Ερντογάν Νταβούτογλου μετά την μετακίνηση του πρώτου στην τουρκική προεδρία, πολύπλοκα προβλήματα που έχουν προβληματίσει έντονα το τουρκικό καταστημένο ενώ έχει επανέλθει από το παρελθόν το γνωστό άγχος του διαμελισμού που κατατρέχει κατά καιρούς την τουρκική πολιτική και στρατιωτική ηγεσία. Η τεράστια ανάπτυξη της τουρκικής στρατοκρατικής μηχανής, είναι και αυτό ένα χαρακτηριστικό σημάδι της μεγάλης ανασφάλειας που επικρατεί τον τελευταίο καρό στην τουρκική πρωτεύουσα. Σε ένα πολύ σημαντικό άρθρο της τουρκικής εφημερίδας Zaman, στις 7 Οκτωβρίου με τον τίτλο, «Türkiye nin bölgesel politikasının sorunları», δηλαδή, «Τα περιφερειακά προβλήματα της τουρκικής πολιτικής», αναλύεται μια πολύ ζοφερή κατάσταση από μια σχετική μελέτη του Ινστιτούτου Διεθνών και Στρατηγικών Σχέσεων του Παρισιού. Όπως αναφέρεται, η μέχρι τώρα εφαρμοζόμενη πολιτική έχει συσσωρεύσει για πρώτη φορά στην σύγχρονη τουρκική ιστορία τόσες πολλές αντιπαλότητες στην ευρύτερη περιοχή. Η στάση της Τουρκίας στο συριακό και η απροκάλυπτη επιδίωξη του Ερντογάν να ανατραπεί πάση θυσία ο πρόεδρος Άσαντ, έφερε την ενίσχυση εξτρεμιστικών ισλαμικών ομάδων που τώρα έχουν ξεφύγει από κάθε έλεγχο, δρουν αυτόνομα και αποτελούν επικίνδυνη απειλή στο γενικότερο στάτους κβο ακόμα και για την ίδια την Τουρκία. Η ευκαιριακή συμμαχία από την μια με τους Κούρδους του βορείου Ιράκ εναντίον της νόμιμης κυβέρνησης της Βαγδάτης και από την άλλη η στήριξη των επιθέσεων των Τζιχαντιστών για να αλλάξουν χέρια οι πετρελαιοπηγές του βορείου Ιράκ με συνέπεια να κερδίζουν από το παράνομο πετρέλαιο Τουρκία, Κούρδοι και Τζιχαντιστές, αποβαίνει μπούμερανγκ, καθώς και οι Τζιχαντιστές και οι Κούρδοι έχουν αυτονομηθεί, ενώ οι τελευταίοι απροκάλυπτα επιδιώκουν μετά τα γεγονότα του Κομπανί την ανεξαρτητοποίηση τους. Ήδη η ειρηνική διαδικασία της επίλυσης του κουρδικού μέσα στην Τουρκία έχει για πολλούς πληγεί ανεπανόρθωτα και ήδη έχουν σημειωθεί πολεμικές συγκρούσεις με το ΡΚΚ και με θύματα και από τις δυο πλευρές.
Παράλληλα σε ένα χαρακτηριστικό της άρθρο η τουρκική εφημερίδα Radikal στις 13 Οκτωβρίου, που επικαλείται άρθρο της αγγλικής Guaqrdian, με τον ενδεικτικό τίτλο, «Türkiye dostlarını kaybediyor», δηλαδή, «Η Τουρκία χάνει τους φίλους της», αναφέρει ότι η υπόθεση των Τζιχαντιστών και οι αποκαλύψεις ότι ο Ερντογάν και η κυβέρνηση του έχουν ενισχύσει σε καθοριστικό βαθμό το κίνημα των αδίστακτων μουσουλμάνων εξτρεμιστών, που τώρα απειλούν να ανατινάξουν στο αέρα όλη την Μέση Ανατολή, έχει σαν αποτέλεσμα να αναθεωρηθούν οι απόψεις πολλών χώρων απέναντι της

Για "μυστικά άρθρα" στην Συνθήκη της Λοζάνης του 1923 μιλάει το αμερικανικό Foreign Policy!

ΠΡΟΒΛΕΠΟΥΝ" 100 ΧΡΟΝΙΑ ΙΣΧΥ ΚΑΙ ΜΕΤΑ "ΕΠΙΣΤΡΟΦΗ" ΤΗΣ ΔΥΤΙΚΗΣ ΘΡΑΚΗΣ ΣΤΗΝ ΤΟΥΡΚΙΑ!

Σε άρθρο-σοκ με τίτλο «Notes on a Turkish Conspiracy» στο FOREIGN POLICY ο Nicholas Danforth υποτηρίζει ότι υπάρχει περίπτωση η Συνθήκη της Λοζάνης του 1923 να περιλαμβάνει μυστική ρήτρα που ορίζει ως τέλος της ισχύος της το 2023 και προβλέπει μία σειρά γεωπολιτικών ρυθμίσεων που θα προκαλέσουν έκρηξη σε ολόκληρη την περιοχή μας!
Το άρθρο καταγράφει τους ισχυρισμούς κύκλων της Τουρκίας ότι υπάρχουν μυστικά άρθρα που υπέγραψαν Τούρκοι και Βρετανοί διπλωμάτες στην Λοζάνη πριν από έναν περίπου αιώνα και στα οποία αναφέρεται ότι η περιοχή της ελληνικής Δυτικής Θράκης θα επιστρέψει στην Τουρκία, μαζί με περιοχές ου σημερινού Ιράκ, όπως η Μοσούλη!
Ο αρθρογράφος, υπογραμμίζει ότι η Συνθήκη της Λοζάνης δεν γνωρίζει να περιλαμβάνει κανένα μυστικό άρθρο για λήξη της ισχύος της αλλά είναι υπάρχουν πολλοί στην Τουρκία, κυβερνητικοί αξιωματούχοι και άνθρωποι γύρω από τον Ρ.Τ.Ερντογάν που υποστηρίζουν ότι με τη λήξη της Συνθήκης της Λοζάνης η Τουρκία αποκτά τη δυνατότητα αποκατάστασης των συνόρων τόσο προς τα δυτικά όσο και προς τα νιοτιοανατολικά ανακαταλαμβάνοντας περιοχές όπως η Μοσούλη και η Δυτική Θράκης.

Έτσι σώζει τους Έλληνες ο Σαμαράς… Επαναφέρει το θέμα των ειδικών οικονομικών ζωνών… Θέλει τον Έλληνα σκλάβο…

”Διερευνούμε την δυνατότητα δημιουργίας ειδικών οικονομικών ζωνών”… Το αποκάλυψε ο ίδιος ο Αντώνης Σαμαράς στην ομιλία του στην Διεθνή Έκθεση Θεσσαλονίκης… Έτσι σκέφτεται ο Πρωθυπουργός να σώσει οικονομικά τους Έλληνες πολίτες… Μετατρέποντας τους σε σκλάβους… Κινείται σκόπιμα και δόλια, όπως επιτάσσουν τα μεγάλα αφεντικά…

Το ζήτημα της δημιουργίας/λειτουργίας Ειδικών Οικονομικών Ζωνών ανοίγει και πάλι λοιπόν ο Σαμαράς… Αυτός ο μεγάλος «Έλληνας» Πολιτικός…

ΜΕ ΛΙΓΑ ΛΟΓΙΑ…

Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή και ιδιαίτερα η Γερμανία –σε αγαστή συνεργασία τόσο με την νυν όσο και με τις πρώην μνημονιακές κυβερνήσεις- φαίνεται να επικεντρώνουν τους σχεδιασμούς τους, πέραν των άλλων, στον κατακερματισμό της χώρας σε Ειδικές Οικονομικές Ζώνες, με ελάχιστη ή μηδενική φορολογία, με εργασιακές σχέσεις arbeitslagern (στρατόπεδα εργασίας) και πολεοδομικούς κανόνες ανύπαρκτους. Το «καρότο» είναι η διακήρυξη του Βερολίνου ότι μέσα στις ζώνες διαμορφώνεται ένα περιβάλλον για προσέλκυση άμεσων ξένων επενδύσεων που «θα ευνοήσουν την οικονομία της χώρας και θα δημιουργηθούν θέσεις εργασίας». Αυτό, όμως, που ουσιαστικά δημιουργείται είναι περιοχές κερδοφορίας του ξένου κεφαλαίου, με εργασιακές συνθήκες Ασίας και μηδενικά σχεδόν οφέλη για την εγχώρια οικονομία.

ΟΙ ΠΡΟΘΕΣΕΙΣ ΤΩΝ ΔΑΝΕΙΣΤΩΝ ΑΠΟ ΤΟ 2011!!!

Ο ΠΟΡΟΣΕΝΚΟ ΠΗΡΕ ΟΔΗΓΙΕΣ ΑΠΟ ΤΟΝ ΙΔΕΟΛΟΓΙΚΟ ΚΑΘΟΔΗΓΗΤΗ ΤΗΣ “ΝΕΑΣ ΟΥΚΡΑΝΙΑΣ”, G. SOROS

Στην επίσημη ιστοσελίδα της “Προεδρίας της Ουκρανίας” αναρτήθηκε χθες το βράδυ ανακοίνωση  τηλεφωνικής επικοινωνίας Ποροσένκο και Georges Soros. Η ανακοίνωση χαρακτηρίζει τον πολυεκατομυριούχο ως “έναν φιλάνθρωπο διεθνούς εμβέλειας”.

Δ Πορφύρης/Π Σταφυλά

Ο Soros  μέσα από την πολυετή δράση των αδρά χρηματοδοτούμενων ΜΚΟ Open Society και  Renaissance , και το ειδικό πρόγραμμα Stand with Ukraine “έχει συμβάλλει τα μέγιστα στο σημερινό εκδημοκρατισμό της Ουκρανίας υποστηρίζοντας αυτούς που υπέφεραν από την κρατική καταπίεση”.

Ο Ποροσένκο , ως μη αγνώμων άνθρωπος, “εξέφρασε στον Σόρο, τις θερμές του ευχαριστίες για την υποστήριξη της δημοκρατικής πορείας της Ουκρανίας”. Ειδικότερα εξήρε το έργο του ΔΝΤ  το οποίο μεταξύ άλλων προβλέπει και την συμμετοχή συμβουλευτικών ομάδων για την προώθηση των αναγκαίων μεταρρυθμίσεων (ιδρύματα και ΜΚΟ του Σόρος).

 Poroshenko και  George Soros συζήτησαν περεταίρω και για την εφαρμογή ενός διεθνούς χρηματοδοτικού μηχανισμού που θα προσελκύσει νέους επενδυτές στην Ουκρανία (το γνωστό οικονομικό ανεκπλήρωτο όραμα) , την αντιμετώπιση του κινδύνου μιας κρίσης του χρηματοπιστωτικού τομέα  και την οικονομική ανάκαμψη.

Οι ισχυροί ξανασχεδιάζουν τον κόσμο

  par Halimi Serge , [Παπακριβόπουλος Βασίλης (μτφ)]

 

Ο αμερικανικός αετός τής απόλυτης ελευθερίας των οικονομικών ανταλλαγών διασχίζει τον Ατλαντικό για να επιτεθεί στο κοπάδι με τα απροστάτευτα ευρωπαϊκά αρνάκια. Αυτή η εικόνα εισέβαλε στον δημόσιο διάλογο που προηγήθηκε των ευρωπαϊκών εκλογών. Όσο κι αν η παρομοίωση είναι εντυπωσιακή, είναι πολιτικά επικίνδυνη.

Από τη μια πλευρά, δεν μας επιτρέπει να κατανοήσουμε ότι, και στις Ηνωμένες Πολιτείες επίσης, οι τοπικές συλλογικότητες μπορεί να βρεθούν αύριο αντιμέτωπες με τον εξής κίνδυνο : οι νέες νεοφιλελεύθερες προδιαγραφές ενδέχεται να τους απαγορεύσουν τη λήψη μέτρων για την προστασία τής απασχόλησης, του περιβάλλοντος ή της υγείας. Από την άλλη πλευρά, έχει ως αποτέλεσμα να διαφεύγουν της προσοχής μας οι περιπτώσεις ευρωπαϊκών εταιρειών –γαλλικών, όπως η Veolia, γερμανικών, όπως η Siemens- οι οποίες ανυπομονούν εξίσου με τις αμερικανικές πολυεθνικές να σύρουν ενώπιον της Δικαιοσύνης τα κράτη που θα τολμούσαν να κάνουν την απερισκεψία να απειλήσουν τα κέρδη τους. Τέλος, παραγνωρίζει τον ρόλο των θεσμών και των κυβερνήσεων της Γηραιάς Ηπείρου στη δημιουργία μιας ζώνης ελεύθερων ανταλλαγών στη δική της επικράτεια.

Συνεπώς, η κινητοποίηση ενάντια στη Μεγάλη Διατλαντική Αγορά (ΜΔΑ) δεν πρέπει να στρέφεται ενάντια σε μια συγκεκριμένη χώρα, ούτε καν ενάντια στις Ηνωμένες Πολιτείες. Το διακύβευμα του αγώνα είναι ταυτόχρονα πολύ ευρύτερο και πολύ πιο φιλόδοξο, αφορά τα νέα προνόμια που απαιτούν οι επενδυτές από όλες τις χώρες, ίσως για να αντισταθμίσουν τις επιπτώσεις τής κρίσης που αυτοί οι ίδιοι δημιούργησαν. Εάν η μάχη ενάντια στη συνθήκη δοθεί σε πλανητικό επίπεδο με επιτυχία, θα μπορούσε να καταστήσει δυνατή την ενίσχυση και την εδραίωση όλων των μορφών διεθνούς δημοκρατικής αλληλεγγύης, οι οποίες σήμερα υστερούν σε σχέση με την αλληλεγγύη που παρατηρείται ανάμεσα στις δυνάμεις του κεφαλαίου.

Στη συγκεκριμένη περίπτωση, καλό θα ήταν να δυσπιστούμε απέναντι στα ζευγάρια τα οποία κάποιοι μας παρουσιάζουν ως αιώνια και αδιάρρηκτα ενωμένα. Αυτό ισχύει, τόσο για το ζευγάρι τού προστατευτισμού και του προοδευτισμού, όσο και για εκείνο τής δημοκρατίας και του ανοίγματος των συνόρων. Πράγματι, η ιστορία έχει αποδείξει ότι οι εμπορικές πολιτικές δεν είναι αξεδιάλυτα συνυφασμένες με ένα συγκεκριμένο πολιτικό περιεχόμενο [1]. Στα μέσα τού 19ου αιώνα, ο Γάλλος αυτοκράτορας Ναπολέων Γ’ πάντρεψε ωραιότατα το αυταρχικό κράτος με την ελευθερία των εμπορικών ανταλλαγών. Περίπου την ίδια εποχή, στις Ηνωμένες Πολιτείες, το Ρεπουμπλικανικό Κόμμα ισχυριζόταν ότι ενδιαφέρεται για τους Αμερικανούς εργάτες, τη στιγμή που υπερασπιζόταν τα συμφέροντα των αμερικανικών τραστ των « ληστών βαρόνων » [2] που εκλιπαρούσαν για τη λήψη τελωνειακών προστατευτικών μέτρων [3]. Όπως ανέφεραν οι εκλογικές θέσεις τού κόμματος το 1884, « δεδομένου ότι το Ρεπουμπλικανικό Κόμμα γεννήθηκε από το μίσος που μας προκαλεί η προσφυγή στην εργασία των δούλων, και από την επιθυμία να είναι όλοι οι άνθρωποι ελεύθεροι και ίσοι, αντιτίθεται απόλυτα στην ιδέα να βρεθούν οι Αμερικανοί εργαζόμενοι αντιμέτωποι με τον ανταγωνισμό οποιασδήποτε μορφής εργασίας που στηρίζεται στη δουλεία, τόσο στο εσωτερικό της Αμερικής, όσο και στο εξωτερικό [4]. » Ήδη από εκείνη την εποχή, η σκέψη όλων ήταν στραμμένη στους Κινέζους. Και πιο συγκεκριμένα, στις χιλιάδες Κινέζων εργατών που είχαν φέρει στις Ηνωμένες Πολιτείες οι εταιρείες σιδηροδρόμων της Καλιφόρνιας, για να κατασκευάσουν τις γραμμές κάτω από συνθήκες που θύμιζαν κάτεργο και με μισθούς πείνας.

TΟΥΡΚΙΚΗ ΕΠΙΘΕΣΗ ΣΤΟ ΑΙΓΑΙΑΟ

Στο στόχαστρο τα ενεργειακά κοιτάσματα της Ανατολικής Μεσογείου

Οι εξελίξεις στη Μέση Ανατολή ωθούν την Άγκυρα σε επιθετική πολιτική στο Αιγαίο, έτσι ώστε να εξισορροπήσει τις απώλειες στον γεωπολιτικό της ρόλο που υφίσταται στα νότια και ανατολικά σύνορά της.

Εδώ και πολλά χρόνια μία συνηθισμένη ανησυχία της ελληνικής εξωτερικής πολιτικής είναι μήπως η Τουρκία εξαγάγει προς την Ελλάδα εσωτερικά της προβλήματα, δημιουργώντας εντάσεις. Σήμερα βρισκόμαστε ενώπιον μίας διαφορετικής εκδοχής αυτής της απειλής: να εξαγάγει προς την Ελλάδα τα εσωτερικά της προβλήματα.

Όπως είχαμε αναφέρει και παλαιότερα, η Τουρκία απειλείται με το να χάσει τον «ετερόφωτο» ρόλο τον οποίο έπαιζε στην στρατηγική της Δύσης, ως συνορεύουσα με «ταραχοποιούς» χώρες, με την πιθανή «εξημέρωση» του Ιράν, αλλά και τη δημιουργία δύο προπλασμάτων κουρδικών κρατών στο Βόρειο Ιράκ και τη Βόρεια Συρία, κατά μήκος των τουρκικών συνόρων.

Έτσι, λοιπόν, προκειμένου να μπορέσει να συνεχίσει να αποτελεί κομβική (Pivotal) χώρα για τη στρατηγική της Δύσης και να προωθήσει τα σχέδιά της να εξελιχθεί σε περιφερειακή ηγεμονική δύναμη η γείτων πρέπει να δημιουργήσει έναν «αυτόφωτο» γεωπολιτικό ρόλο. Και ίσως η μόνη διέξοδος για να προωθήσει μία τέτοια στρατηγική είναι προς την κατεύθυνση της Ελλάδας.

Η Ρωσία και η προνομιακή πρόσβαση σε ενεργειακές πηγές

Συγκεκριμένα, η προώθηση της τουρκικής κυριαρχίας προς το Αιγαίο θα της επιτρέψει αφενός να «ανανεώσει» τη γεωπολιτική της ταυτότητα και να εμφανίζεται πλέον ως ναυτική δύναμη, έτσι ώστε να παίζει τον ρόλο του «ανασχετήρα» της Ρωσίας, αφετέρου δε να ενισχύσει δραματικά τη θέση της στην παγκόσμια γεωγραφία της ενέργειας, αποκτώντας προνομιακή πρόσβαση στα ενεργειακά κοιτάσματα του Αιγαίου και της Ανατολικής Μεσογείου.

Ο έλεγχος του Αιγαίου από πλευράς Τουρκίας, μεταξύ άλλων, θα διασπάσει τη γεωπολιτική ενότητα του ελλαδικού κράτους και της Κύπρου, θα θέσει την Κυπριακή Δημοκρατία υπό απομόνωση και θα ενισχύσει τις προσπάθειες της Άγκυρας να αποκτήσει τον έλεγχο των Κυπριακών ενεργειακών κοιτασμάτων δια των διαφόρων προσπαθειών «επίλυσης» του

Αποσταθεροποίηση Βουλγαρίας, ενεργοποίηση Μουσουλμανικού τόξου και πάμε προς Αιγαίο πλευρά;

Μήπως ήρθε η ώρα να ενεργοποιηθεί το ¨ώριμο¨ πλέον Μουσουλμανικό τόξο στα Βαλκάνια;

Δρ. Κωνσταντίνος Βαρδάκας
Η άθλια κατάσταση της βουλγαρικής οικονομίας και η εξαθλίωση του βουλγαρικού λαού  μαζί με την γεωστρατηγική απαξίωση της βουλγαρίας  έφεραν την συμπολίτευση και την αντιπολίτευση στην γειτονική χώρα να είναι δυναμικά αποφασισμένες εδώ και καιρό όσον αφορά την υλοποίηση του έργου της διέλευσης του αγωγού South Stream από την επικράτεια της .

¨Το «πράσινο φως» στην υλοποίηση του σχεδίου του αγωγού μεταφοράς φυσικού αερίου South Stream εντός της βουλγαρικής επικράτειας, «άναψε» το κοινοβούλιο, ψηφίζοντας τροπολογία του Ενεργειακού Νόμου, η οποία καθιερώνει ειδικό καθεστώς του έργου. 04 Απριλίου 2014

Μια ενδεχόμενη αναστολή από την Ευρωπαϊκή Ένωση του σχεδίου αγωγού αερίου “South Stream”, για τη διανομή ρωσικού αερίου στην Ευρώπη παρακάμπτοντας την Ουκρανία, δεν θα επηρεάσει την υλοποίησή του, δήλωσε ο ρώσος υπουργός Ενέργειας Αλεξάντρ Νόβακ. 18 Απριλίου 2014 ¨

¨Και αρχίζουν τα όργανα¨!! Τα διεθνή όργανα.

Α.Θα συνεχίσουμε τις συζητήσεις όταν οι Ρώσοι εταίροι μας επανέλθουν στον δρόμο του Διεθνούς Δικαίου», δήλωσε στην Frankfurter Allgemeine Sonntagszeitung ο Ευρωπαίος Επίτροπος για θέματα
ενέργειας, Guenther Oettinger. Οι διαπραγματεύσεις για την κατασκευή του αγωγού που  θα μεταφέρει το Ρωσικό φυσικό αέριο στην Ε.Ε. παραπαίουν καθώς η Ουκρανική κρίση επισκιάζει τα πάντα, σύμφωνα με την συνέντευξη που παραχώρησε στη FAS.

Η άγνωστη ζωή του Μιχάλη Χρυσοχοΐδη

Φορώντας σκούρο κοστούμι και άσπρες κάλτσες, ξυπνούσε σχεδόν χαράματα κάθε πρωί και με έναν άδειο φάκελο υπό μάλης ξεκινούσε από το μικρό νοικιασμένο δυάρι στου Γουδή και κατέβαινε στο κέντρο της Αθήνας. Μια μέρα, ο συγκάτοικός του δεν άντεξε και τον ρώτησε: «Πού πας, ρε Μιχάλη, κάθε πρωί έτσι και με άδειο τον φάκελο;» «Στα υπουργεία για να κάνω γνωριμίες και να προωθήσω διάφορα θέματα. Ο φάκελος μου χρειάζεται για να δημιουργώ εντύπωση...» του απάντησε με νόημα...

Εν έτει 1989 ο Μιχάλης Χρυσοχοΐδης ήταν ένας νεοφώτιστος βουλευτής, μόλις 34 ετών, που τον είχαν επιβάλει στα ψηφοδέλτια του ΠΑΣΟΚ μαζί με άλλους «κομματικούς» ο Χρήστος Παπουτσής και ο Γιώργος Παναγιωτακόπουλος, που λειτουργούσαν τότε ως υποομάδα του Ακη Τσοχατζόπουλου. Ο συγκάτοικός του ήταν ο σεμνός Γιάννης Στάμος, που μόλις είχε εκλεγεί κι αυτός βουλευτής Μαγνησίας αλλά δεν άντεξε για πολύ και σύντομα εγκατέλειψε την κεντρική πολιτική σκηνή.

Ο νεαρός δικηγόρος, από τη φτωχή αγροτική οικογένεια, είχε κατέβει όμως από τη Βέροια στην πρωτεύουσα με μεγάλες φιλοδοξίες. Είχε θητεύσει ήδη γραμματέας της Νομαρχιακής Επιτροπής Καρδίτσας (όργανα που αποτελούσαν το κομματικό παρακράτος του ΠΑΣΟΚ τη δεκαετία του 1980) και νομάρχης Καρδίτσας, με ένα διαζύγιο κιόλας στο ενεργητικό του, ήταν έτοιμος για όλα.

Οταν το ΠΑΣΟΚ επανήλθε στην εξουσία το 1993, είχε προσκοληθεί πια μέσω του Χρ. Παπουτσή και του Πέτρου Λάμπρου στην υπό τη Δήμητρα Λιάνη «παρέα της Εκάλης». Με ένα σημείωμα της Δήμητρας, το καλοκαίρι του 1994 μπαίνει στην κυβέρνηση, αλλά σημειώνεται ένα μπέρδεμα. Ενώ αυτός προορίζεται για υφυπουργός Απόδημου Ελληνισμού και ο Γρηγόρης Νιώτης για υφυπουργός Εμπορίου, η δακτυλογράφος γράφει ανάποδα τα ονόματα, χρόνος για διόρθωση δεν υπάρχει και έτσι καταλήγει σε ένα αντικείμενο που δεν γνωρίζει.

Για τον φιλόδοξο πολιτικό αυτό δεν έχει καμία σημασία. Εχει «τρουπώσει» στα κυβερνητικά σαλόνια, αρχίζει τις δημόσιες σχέσεις με δημοσιογράφους και εν συνεχεία εκδότες μεγάλων μιντιακών συγκροτημάτων, δηλώνει πρόθυμος σε ό,τι του ζητηθεί, φροντίζει πάνω απ' όλα τη δημόσια εικόνα του και εμφανίζει πολύ γρήγορα το προφίλ του «επιτυχημένου», που ανήκει στις εφεδρείες του παρηκμασμένου τότε ΠΑΣΟΚ της Εκάλης. Στο εσωτερικό της κυβέρνησης ωστόσο γνωρίζουν ποια είναι η αλήθεια και ποια η υπερβολή, με αποτέλεσμα να αποκτήσει διάφορα παρατσούκλια, με πιο χαρακτηριστικό το ειρωνικό «Γκόλντεν» που του προσήψε ο Αλέκος Παπαδόπουλος.
Στην πραγματικότητα εκτελούσε πειθήνια όλες τις εντολές που του έδινε ο Αντώνης Λιβάνης, μη διστάζοντας να αδειάζει εν ψυχρώ ακόμη και ισχυρούς υπουργούς. Χαρακτηριστική ήταν μία (άγνωστη) σκηνή με τον τότε υπουργό Υγείας Δημ. Κρεμαστινό, ο οποίος τον κυνηγούσε στους διαδρόμους με άγριες διαθέσεις όταν, ενώ άλλα είχαν συμφωνήσει, στη διάρκεια σύσκεψης έκανε στροφή 180 μοιρών.

Την υπόγεια συμφωνία Obama – Monti αποκαλύπτουν οι Financial Times – Το σχέδιο που έκανε τη Merkel να χλωμιάσει και ο ρόλος της ΕΚΤ

"Εάν το ευρώ καταρρεύσει... θα καταρρεύσει και η Ευρώπη", είχε πει η Merkel...

Το σχέδιο Monti που ενεχυρίασε ο αμερικανός πρόεδρος Barack Obama στην γερμανίδα καγκελάριο Angela Merkel, παρουσιάζουν σήμερα οι Financial Times, συνεχίζοντας τις αποκαλύψεις για τα όσα συνέβησαν κατά τη διάρκεια της κρίσης της Ευρωζώνης.
Η εφημερίδα ξεκινά από τη στιγμή που ο Obama έδωσε στην Merkel ένα έγγραφο που η ίδια δεν είχε ξαναδεί.
Ήταν ένα έγγραφο που περιείχε συγκεκριμένες προτάσεις για την αντιμετώπιση της κρίσης.
Ήταν το επονομαζόμενο σχέδιο Monti, από τον Ιταλό πρωθυπουργό.
Ενώ τα περισσότερα στοιχεία ήταν αυτά που είχαν συμφωνηθεί, το έγγραφο είχε ακόμη μία πρόταση που η Merkel δεν είχε ξαναδει.
Ήταν μια πρόταση για την έγκριση ενός σχεδίου σύμφωνα με το οποίο η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα  θα προστάτευσε τις χώρες της Ευρωζώνης, σε περίπτωση που δέχονταν πίεση από τις χρηματοπιστωτικές αγορές με την αυτόματη αγορά ομολόγων τους.
Για τη σωτηρία της ΕΚΤ, μόνο οι «ενάρετες» χώρες που υπάκουαν στους κανόνες του προϋπολογισμού της ΕΕ θα ήταν επιλέξιμες.
Έτσι το σχέδιο Monti θα εξασφάλιζε το κόστος δανεισμού, το οποίο για την Ιταλία και την Ισπανία αυξανόταν σε επικίνδυνα επίπεδα.
"Θέλαμε να δημιουργήσουμε κάτι που δεν θα ήταν επικίνδυνο για τον έλεγχο της προσφοράς χρήματος στην Ευρώπη, δεν θα είναι προσβλητικό για τη γερμανική νοοτροπία, θα βοηθούσε συγκεκριμένα στον έλεγχο των spreads των ομολόγων, αλλά θα μπορούσε να κερδιθεί μόνο ως ανταμοιβή για την πίστη στους δημοσιονομικούς κανόνες", δήλωσε ο Monti στους Financial Times.
Καθώς διάβαζε το έγγραφο η οργή ​​της Merkel άνοιγε σαν τριαντάφυλλο.
"Είχε πάρει ένα χρώμα... μαυροκίτρινο", δήλωσε μια άλλη πηγή της εφημερίδα.
Παρά το γεγονός ότι οι αντιρρήσεις της ήταν στα διαδικαστικά, ήταν σαφές ότι οι ιταλικές και αμερικανικές αντιπροσωπείες είχαν συνωμοτήσει για προωθήσουν ένα σχέδιο αγοράς κρατικών ομολόγων από την ΕΚΤ που θα άλλαζε ριζικά τον τρόπο που αγωνιζόταν η Ευρωζώνη να βγει από την κρίση.
Η Ουάσιγκτον είχε εισηγηθεί τη δημιουργία ενός «τείχους προστασίας» από την ΕΚΤ σχεδόν από την αρχή της κρίσης, υποστηρίζοντας ότι η Federal Reserve είχε αποδειχθεί το απαραίτητο εργαλείο για την καταστολή του τραπεζικού πανικού στις ΗΠΑ.
Ο Monti θεωρήθηκε από τον Λευκό Οίκο ως ο ισχυρότερος σύμμαχός του, ιδιαίτερα μετά την απώλεια της γαλλικής προεδρείας από τον Nicolas Sarkozy.
Ο Obama πίεσε την Merkel να δεχτεί τη διακριτική αυτή ιταλική πρόταση.
Σε κατ'ιδίαν συνάντηση στην αυλή του Aspen Cabin στο Καμπ Ντέιβιντ λίγες εβδομάδες πριν, ο Obama της είπε: "Πρέπει να εργαστούμε μαζί του".
Εκείνη την εποχή, οι προσπάθειες Obama και των Ευρωπαίων συνομωτών του να πείσουν τη Merkel να υποστηρίξουν ένα μεγαλύτερο τείχος προστασίας στην ευρωζώνη είχαν αποτύχει.
Ένα χρόνο πριν είχε συνεργαστεί με τον Sarkozy στη συνεδρίαση του G20 στις Κάννες.
Αυτή τη φορά ήταν ο Monti.
Η κίνηση αυτή, το σχέδιο Monti, εκ των υστέρων, σηματοδότησε την έναρξη του τελικού σημείου καμπής στην κρίση.
Τρεις μήνες μετά το γεγονός, η Merkel θα δώσει τη σιωπηρή έγκριση της σε ένα εξίσου φιλόδοξο σχέδιο αγοράς ομολόγων που σχεδιάστηκε από έναν άλλο ιταλό τεχνοκράτη, τον πρόεδρο της ΕΚΤ, Mario Draghi.

Η Χούντα των Δημοκρατών

Προσθήκη λεζάντας

Γιάννης Λαζάρου

Θαυμάστε τον άνθρωπο που μάς κυβερνά! Ο άνθρωπος χωρίς ένα ένσημο εργασίας, ο άνθρωπος που για να γίνει ηγέτης έβαλε ως σύμμαχό του το ΠΑΣΟΚ που ξεπούλησε την χώρα, ο άνθρωπος που καταδικάστηκε από τον ελληνικό λαό και τους δεξιούς ψηφοφόρους να είναι πάντα δεύτερος. Ο άνθρωπος – καβάντζα της πολιτικής παίρνει την εκδίκηση από την χώρα που για 40 χρόνια τον είχε για φτύσιμο. Ήρθε η ώρα που ο Σαμαράς τούτο τον λαό (ο οποίος κατάλαβε από νωρίς πόσο λίγος ακόμη και δεξιός ήταν) , να τον κάνει υποχείριό του.

Ο πάγκος της πολιτικής δεν ήρθε απλά για να αλώσει, ήρθε για να διαγράψει την Ελλάδα σου, γιατί θέλει η Νέα Ελλάδα να είναι στα μέτρα τα δικά του: Κοντή, γκαβή, άεργη, δεύτερη και υποταγμένη. Χθες ο κυβερνήτης του 18% δήλωσε ευθαρσώς ότι θα κάνει το πραξικόπημά του αναθεωρώντας όσα με αίμα ο λαός κατέκτησε καταστέλλοντας την κοινοβουλευτική δημοκρατία που γεννήθηκε μετά από μία 7ετή ακροδεξιά χούντα. Δεν του αρέσει αυτή η Ελλάδα του Αντώνη. Του χαλάει τα γούστα και κατ’ επέκταση τα σχέδια των Ευρωπαίων αφεντικών του. 

Ο Σαμαράς δεν θα κατεβάσει τανκς για να επιβάλλει την χουντάρα που ετοιμάζει. Κατεβάζει πρόγραμμα κομμένο και ραμμένο για την πλήρη εξαρτοποίηση της Ελλάδας από τραπεζίτες, εταιρείες και φασιστοπολιτικούς της ΕΕ. Σε έχει δεμένο τώρα με δανειακές συμβάσεις που μπορεί να μην είναι τόσο τρομακτικές όσο το χακί των Συνταγματαρχών αλλά φέρουν καλύτερα αποτελέσματα. Θα σου φυτεύει τους υπουργούς με διορισμό και μόνιμη θέση για 5 χρόνια. Νομίζαμε ότι ο Στουρνάρας ήταν η λύση λόγω της κρίσης αλλά απ’ ό, τι αποδεικνύεται ο Στουρνάρας ήταν το πείραμα της διορισμένης υπουργοποίησης. Από τη μια η Νέα Ελλάδα του Σαμαρά θα έχει εκλεγμένο Πρόεδρο της Δημοκρατίας για να νιώθεις ότι πιο δημοκρατία δεν γίνεται, αλλά για αυτούς που θα νομοθετούν, που θα σου παίρνουν το σκάλπ εσύ ο ψηφοφόρος δεν θα έχεις λόγο. Ο δήμιος υπουργός θα είναι για 5 χρόνια μόνιμος υπάλληλος που δεν θα εργάζεται για το συμφέρον της δημοκρατίας αλλά για το συμφέρον της ολιγαρχίας των φεουδαρχών της Ευρώπης. 

Αντί να συζητάμε για 2,000 βουλευτές στην ελληνική Βουλή με διάρκεια ενός έτους υπηρεσιών άνευ αμοιβής, έτσι ώστε να μην προλαβαίνουν να βάζουν το δάκτυλο στο μέλι, ο Σαμαράς σου πάει τους βουλευτές σε 200 με μόνο δικαίωμα να ψηφίζουν όσα θα τους έρχονται στο χαρτί από τα αφεντικά της ΕΕ. 

Δόλια σενάρια διαδοχής

ΠΑΣΟΚ ΚΑΙ ΝΔ ΠΡΟΕΤΟΙΜΑΖΟΥΝ ΤΗΝ ΗΤΤΑ ΤΟΥΣ ΜΕΣΑ ΑΠΟ ΣΦΟΔΡΕΣ ΕΣΩΚΟΜΜΑΤΙΚΕΣ ΣΥΓΚΡΟΥΣΕΙΣ

Η πόλωση εξαϋλώνει
Μόνη λύση του Αντ. Σαμαρά η πόλωση –ακόμα και πάνω από το τραγικό συμβάν στο Λούνα Παρκ, στο Ελληνικό. Η πόλωση, όμως, θα συνθλίψει όσα μικρά κόμματα κινούνται γύρω από τη ΝΔ –όπως οι πεταλούδες που κινούνται γύρω από το φως και κάποια στιγμή καίγονται. Το ΠαΣοΚ ακριβώς έτσι κινείται –ετερόφωτα γύρω από τη ΝΔ. Γεγονός που σημαίνει ότι η πόλωση μπορεί να το εξαφανίσει και να συμπαρασύρει σε κατάρρευση την κυβέρνηση που στηρίζει.
Το αποτέλεσμα, λοιπόν, των ευρωεκλογών συνδέεται άμεσα με την επιβίωση της κυβέρνησης. Πέρα από την κοινωνία το θέτουν και οι ίδιοι οι πρωταγωνιστές. «Εάν η Νέα Δημοκρατία και η Ελιά συγκεντρώσουν στις ευρωεκλογές μικρότερο άθροισμα από το ποσοστό του ΣυΡιζΑ πώς θα κρατηθεί η κυβέρνηση», αναρωτήθηκε ο εκπρόσωπος τύπου του ΠαΣοΚ Οδ. Κωνσταντινόπουλος. Την ίδια, περίπου, προειδοποίηση είχε εκφράσει και ο Ευ. Βενιζέλος [Αξιον24, Τρίτη] σημειώνοντας ότι «εάν δεν σταθεί το ΠαΣοΚ με την Ελιά, υπάρχει σοβαρό θέμα» με την παρατήρηση ότι «οι εκλογές αυτές τυπικά δεν θέτουν ζήτημα κυβέρνησης, αλλά μπορεί να θέτουν ζήτημα νομιμοποίησης και

Ιδιωτικοποιώντας τον έλεγχο της μετανάστευσης ή Business… as usual

«[…] έχοντας υπόψη […] την έκτακτη περίπτωση εξαιρετικά επείγουσας και απρόβλεπτης ανάγκης για τη δημιουργία και άμεση λειτουργία εγκαταστάσεων κράτησης παρανόμως διαμενόντων στη χώρας μας αλλοδαπών που έχουν κατακλύσει το Κέντρο της πρωτεύουσας και άλλες μεγάλες πόλεις δημιουργώντας σοβαρά προβλήματα στην ασφάλεια, την κοινωνική συνοχή, τη δημόσια υγεία και την οικονομία της χώρας μας».

«[…] έχοντας υπόψη […] την έκτακτη περίπτωση εξαιρετικά επείγουσας και απρόβλεπτης ανάγκης για τη δημιουργία και άμεση λειτουργία εγκαταστάσεων κράτησης παρανόμως διαμενόντων στη χώρας μας αλλοδαπών που έχουν κατακλύσει το Κέντρο της πρωτεύουσας και άλλες μεγάλες πόλεις δημιουργώντας σοβαρά προβλήματα στην ασφάλεια, την κοινωνική συνοχή, τη δημόσια υγεία και την οικονομία της χώρας μας».

 Το απόσπασμα δεν προέρχεται από κάποιο ακροδεξιό έντυπο. Είναι τμήμα της εισαγωγικής παραγράφου της Πράξης Νομοθετικού Περιεχομένου (ΦΕΚ 190, 8.10.2012), η οποία τροποποιεί τρία άρθρα που αφορούσαν τη «Ρύθμιση θεμάτων συμβάσεων που αφορούν Κέντρα Πρώτης Υποδοχής και Εγκαταστάσεων Κράτησης παράνομα διαμενόντων στη χώρα αλλοδαπών και τρόπο φύλαξης αυτών».

Ο λόγος που χρησιμοποιείται πλέον σε επίσημα κρατικά έγγραφα, για να περιγράψει ένα κοινωνικό φαινόμενο όπως η μετανάστευση, είναι εφάμιλλος ακροδεξιών οργανώσεων, κατασκευάζοντας εικόνες τόσο για τη μετανάστευση όσο και για την πόλη που οδηγούν στο ρατσιστικό μίσος, τον φόβο και την ανασφάλεια. Στο άρθρο αυτό όμως δεν θα ασχοληθώ με την «εξέλιξη» του δημόσιου λόγου περί μετανάστευσης , αλλά θα σταθώ σε ένα άλλο κρίσιμο σημείο: το γιατί η κατάσταση κρίνεται «έκτακτη», «εξαιρετικά επείγουσα» και «απρόβλεπτη» το φθινόπωρο του 2012, χρονιά, άλλωστε, που οι αφίξεις των μεταναστών και μεταναστριών χωρίς χαρτιά στα σύνορα είχαν μειωθεί κατά 42% σε σχέση με δύο χρόνια πριν.[1]

Τι συμβαίνει στο Αιγαίο; γιατί αποκρύπτονται στην Ελλάδα τα επεισόδια;

Που το πάει η Αγκυρα στο Αιγαίο και δημιουργεί συνέχεια επεισόδια διαχειριζόμενη εν συνεχεία την
Και αντίστοιχα η ελληνική πλευρά γιατί αποκρύβει τα επεισόδια αυτά και παριστάνει ότι "Δεν υπάρχουν" μέχρις ότου δημοσιοποιηθούν αυτά από τον τουρκικό Τύπο;
Ειναι γεγονός ότι η φημολογία περί επεισοδίων που αποκρύβονται, είναι έντονη εδώ και καιρό.
Δεν έχει να κάνει τόσο με το υπουργείο Εθνικής Άμυνας ή το ΓΕΕΘΑ αλλά με τον γενικότερο κυβερνητικό "στρουθοκαμηλισμό" και τις οδηγίες από Μαξίμου και από το υπουργείο Εξωτερικών που βασίζονται στην λογική του "Δεν δημοσιοποιείται, άρα δεν υπάρχει".
Εδώ και καιρό, από τον περασμένο Σεπτέμβριο συγκεκριμένα, υπάρχουν διάσπαρτες πληροφορίες για επεισόδια τόσο σε θάλασσα, όσο και σε αέρα, ενώ σε μία περίπτωση έχει

Ο «μυστικός δείπνος» του Σόρος με πολιτικούς και επιχειρηματίες

Η Αθήνα πέριξ της Μεγάλης Βρετάνιας κατακλείστηκε την περασμένη εβδομάδα από φρουρούς.

Πολλοί θεώρησαν πως επρόκειτο για την παρουσία κάποιου πολιτικού αρχηγού. Για έναν ηγέτη ξένης χώρας. Όμως επρόκειτο για κάτι παραπάνω. Τον άνθρωπο με τη μεγαλύτερη επιρροή στην παγκόσμια οικονομία, τον μεγαλοεπενδυτή Τζορτζ Σόρος.
Στη 10ωρη επίσκεψή του ο μεγαλοεπενδυτής θα συναντούσε πλήθος Ελλήνων πολιτικών, ακόμη και τον ίδιο τον πρωθυπουργό, κάτι βέβαια που δεν έγινε ποτέ. Παρότι ο κ. Σόρος είχε ζητήσει συναντήσεις με τους υπουργούς Οικονομικών και Ανάπτυξης, κ. Στουρνάρα και Χατζηδάκη, κατάφερε να βρεθεί με τον Κυριάκο Μητσοτάκη, τον Μιλτιάδη Βαρβιτσιώτη, τον Πάνο Παναγιωτόπουλο και τους αρμόδιους υφυπουργούς Οικονομίας και Ανάπτυξης, Γιώργο Μαυραγάνη και Νότη Μηταράκη σε δείπνο που παρέθεσε ο συνεργάτης του Στέλιος Ζαββός. Τις εντυπώσεις, όμως, του 84χρονου Ουγγροαμερικανού κέρδισε η επίτροπος Μαρία Δαμανάκη. Αίσθηση προκάλεσε και η παρουσία του κ. Φίλιππου Σαχινίδη. Στο δείπνο, τον τραπεζικό τομέα εκπροσώπησαν οι κ. Τουρκολιάς, Ζανιάς, Θεοδωρίδης και Αράπογλου, ενώ τον εφοπλιστικό τομέα εκπροσώπησαν οι κ. Τσάκος, Προκοπίου, Λασκαρίδης και η κυρία Φράγκου. Επίσης, παρευρέθηκε και ο επιχειρηματίας κ. Σ. Καλλιτζάντζης. Μετά από ολιγόλεπτη τοποθέτησή του ο κ. Σόρος αποχώρησε επικαλούμενος φόρτο εργασίας. Βέβαια ο ίδιος πριν το δείπνο είχε την ευκαιρία να συναντήσει κατ' ιδίαν τους περισσότερους από τους 60 καλεσμένους του αφήνοντας ελπίδες πως θα επενδύσει στην Ελλάδα αν και δεν αποκάλυψε κάτι συγκεκριμένο.

ΑΠΟΚΑΛΥΨΗ: ΠΟΙΟΝ ΛΕΤΕ ΟΤΙ ΠΡΟΣΕΛΑΒΕ Ο ΥΠΟΥΡΓΟΣ ΚΥΡΙΟΣ ΧΡΥΣΟΧΟΪΔΗΣ ΩΣ ΣΥΜΒΟΥΛΟ. Όχι, δεν είναι ο Μπόμπολας.

Ανανεωμένο με την απάντηση που μπορείτε να διαβάσετε εδώ: Η απάντηση του κυρίου Παναγιώτη Σκουρή, συμβούλου του κ. Χρυσοχοΐδη.

ΟΛΑ ΤΑ ΕΓΓΡΑΦΑ.

Είναι ορισμένες φορές που αδυνατείς να περιγράψεις την πραγματικότητα στην Ελληνική δημοκρατία του 2014. Όσα και αν έχεις δει, όσο και αν πιστεύεις ότι βρίσκεσαι στον πάτο, ξάφνου ανοίγει μία καταπακτή που σε πετάει ακόμα βαθύτερα. Σήμερα λοιπόν, θα μιλήσουμε λίγο, διότι τα ντοκουμέντα μιλούν από μόνα τους. Δίνοντας απαντήσεις και σε ερωτήματα τύπου: Πόσο ξεχωριστός μπορεί να είναι ο κύριος Χρυσοχοΐδης για να επιβιώνει με διαφορετικές κυβερνήσεις, ποιός κυβερνά αυτόν τον τόπο κλπ.

Ο κύριος Χρυσοχοΐδης λοιπόν, που αποκαλεί “ψεκασμένους” όσους τον κατακεραυνώνουν στην βουλή και όπως θα διαβάσετε, έχει απόλυτο δίκιο…

Ο υπουργός κύριος Χρυσοχοΐδης λοιπόν, μία ζεστή ημέρα του Αυγούστου, εκεί που όλοι λιαζόμασταν στις παραλιες, έκανε μία πρόσληψη…

Στις 9 Αυγούστου του 2013. Προσέλαβε στο πολιτικό του γραφείο, τον κύριο Παναγιώτη Σκουρή του Βασιλείου.

Ελληνική Βουλή: Συμπαιγνία όλων για τα ΕΝΑΕ και για τα υποβρύχια

Του Καθ.Δρ.Γ.Ζουγανέλη
Πρέπει να ξέρετε ότι μια συμφωνία πρέπει να τη κοιτάει κανείς με βάση τις λεπτομέρειες και όχι με βάση όσα ανακοινώνονται, ειδικά όταν έχει να κάνει με μέλη του Ελληνικού κοινοβουλίου των οποίων οι πρακτικές είναι γνωστές.
Γεγονός είναι ότι η Ελλάδα με τη κίνηση Αβραμόπουλου παρέδωσε στο ΠΝ τα 4 υποβρύχια που κάθονταν και σκούριαζαν στα ναυπηγεία δηλαδή τον Πιπίνο U214, τον Ματρώζο U214, τον Κατσώνη U214, και τον Ωκεανό U209 (μόνο τροποποίηση).
H αξία του κάθε υποβρυχίου U214 είναι στα 400 εκατομμύρια ευρώ ενώ η μετασκευή του Ωκεανού στοιχίζει το πολύ 150 εκατομμύρια ευρώ. Στα ΕΝΑΕ εδόθηκαν 2,6 δις. Λογικά θα έπρεπε με τα χρήματα αυτά να είχαν παραληφθεί 7 υποβρύχια, αφού το Ωκεανός υπέστη μόνο τροποποιήσεις στη κατασκευή και όχι κατασκευή εξαρχής.
Πληρώσαμε για 6+1 υποβρύχια και πήραμε τελικά 3+1 υποβρύχια. Κάποιος δεν ξέρει μαθηματικά εδώ.

New york times. Ανάλυση της Κρίσης στην Ουκρανία με χάρτες και δορυφορικές εικόνες

H Κρίση στην Ουκρανία σε Χάρτες Ένας οπτικός οδηγός της συνεχιζόμενης διαμάχης για την Κριμαία. [FONT=&quot]27 Μαρτίου 2014[/FONT] Η Ουκρανία αναγνωρίζει την Κριμαία καθώς αυξάνονται οι εντάσεις στα σύνορα. Η Ουκρανία ανακοίνωσε την Τετάρτη την εκκένωση όλου του στρατιωτικού της προσωπικού από την Κριμαία, μια ημέρα αφότου η Ρωσία δήλωσε ότι θα προσαρτήσει τη χερσονήσο. Και οι δύο χώρες έχουν επίσης κινητοποιήσει στρατεύματα κοντά στα ανατολικά σύνορα της Ουκρανίας.
Sevastopol Τοπικοί πολιτοφύλακες που υποστηρίζονται από ρωσικές δυνάμεις κατέλαβαν την έδρα του ουκρανικού Ναυτικού, την Τετάρτη.
Kuzminka 1.500 Ρώσοι αλεξιπτωτιστές έπεσαν με αλεξίπτωτα σε μια βάση εδώ, δήλωσαν Ρώσοι αξιωματούχοι. Strilecha Η ημέρα πριν από το δημοψήφισμα, ουκρανικά άρματα μάχης και άλλα

Ουκρανία, Παλαιστίνη, Συρία – Ο Τζον Κέρι δεν έχει πολιτική, αλλά τακτική Τιερί Μεϊσάν, στην Al-Watan (Συρία) (μτφ. Κριστιάν)

Στον παγκοσμιοποιημένο κόσμο, κάθε σύγκρουση συνδέεται με τις άλλες. Αυτό που συμβαίνει τώρα στην Ουκρανία αντανακλάται σε άλλες περιοχές. Για τον Τιερί Μεϊσάν (Thierry Meyssan), οι συνθηματολογίες της Ουάσιγκτον δεν προορίζονται για να κάνει πόλεμο στη Μόσχα, αλλά για να προτρέψουν τους Ευρωπαίους να κόψουν το χέρι τους για το μεγαλύτερο όφελος της. Ομοίως, η εγκατάλειψη της διαδικασίας της Γενεύης μπορεί να είναι ένας τρόπος για να εγκαταλείψει τα Σαουδικά συμφέροντα και να επικεντρωθεί σε μια διευθέτηση στην Παλαιστίνη.

Τρία γεγονότα αναστάτωσαν τη διεθνή σκηνή: από τη μια πλευρά, η κρίση μεταξύ της Δύσης με τη Ρωσία σχετικά με την Ουκρανία, από την άλλη, ο μυστικός πόλεμος που τα κράτη του Κόλπου κήρυξαν το ένα στο άλλο, τέλος η υιοθέτηση από το Συμβούλιο του Συριακού Λαού (Κοινοβούλιο) ενός εκλογικού νόμου που αποκλείει de facto την υποψηφιότητα πολιτών, οι οποίοι εγκατέλειψαν τη χώρα κατά τη διάρκεια του πολέμου.

Οι Ηνωμένες Πολιτείες είχαν προγραμματίσει ένα τέταρτο συμβάν, μια «χρωματιστή επανάσταση» στη Βενεζουέλα, αλλά η αντιπολίτευση δεν κατόρθωσε να συσπειρώσει γύρω της τα λαϊκά στρώματα. Θα πρέπει να παίξει αυτό το χαρτί αργότερα.

Τι κρύβεται πίσω απο τις τελευταίες "συστάσεις" του Soros προς την Γερμανία για ένα "νέο σχέδιο Μαρσαλ";

Όταν τον Δεκέμβρη  του 2004  ο Μάικλ Μακφωλ του Iνστιτούτου Hoover, σε μία "κρίση  ειλικρίνειας" δήλωνε  στην Ουάσιγκτον Ποστ   ότι :
<< η Ε.E, μεμονωμένα ευρωπαϊκά κράτη , ο κερδοσκόπος-φιλάνθρωπος Τζωρτζ Σόρος ,τα "ιδρύματα"U.S. Agency for International Development (USAID), National Endowment for Democracy (NED),Eurasia Foundation, επίσης τα Ιδρύματα των Δημοκρατικών, των Ρεπουμπλικάνων και των Συνδικάτων, το Freedom House  και πλήθος Αμερικανών  μυστικών πρακτόρων αναμείχθηκαν  φανερά και κρυφά  στα εσωτερικά  της Ουκρανίας , σπονσονάροντας  με κάθε τρόπο  και μέσο την

 

τότε "βελούδινη επανάσταση">>,δεν  φανταζόταν  ότι  10 χρόνια  μετά, ο Soros και η "παρέα"  του  θα   ήταν πάλι εκείνοι που  θα κινούσαν  τα πιόνια  στην  "παγκόσμια σκακιέρα".

Πώς μεθοδεύτηκε ο πλήρης έλεγχος της τηλεόρασης - Ένας υπέροχος… διαπλεκόμενος κόσμος. Του Νίκου Μιχαλήτση

Στις 30 Ιανουαρίου έληξε η προθεσμία υποβολής προσφορών στο διαβόητο διαγωνισμό για τη διάθεση του φάσματος συχνοτήτων της ψηφιακής τηλεόρασης και την ανάδειξη του παρόχου δικτύου για τα επόμενα 15 χρόνια. Ο διαγωνισμός ήταν (υποτίθεται) διεθνής πλειοδοτικός (δημοπρασία) και είχε προκηρυχθεί από την Εθνική Επιτροπή Τηλεπικοινωνιών και Ταχυδρομείων (ΕΕΤΤ), λίγες μόνον ημέρες μετά την αλλαγή της Διοίκησής της. Την ίδια ημέρα, η ΕΕΤΤ με μια λιτή ανακοίνωση, ενημέρωνε ότι στη δημοπρασία εμφανίστηκε μόνον μία εταιρία, η Digea, η οποία μετά τον τυπικό έλεγχο της προσφοράς της θα αναδειχθεί ο πάροχος δικτύου ψηφιακής τηλεόρασης για το σύνολο των διαθέσιμων συχνοτήτων (εθνικής και περιφερειακής εμβέλειας) με την τιμή εκκίνησης του διαγωνισμού, δηλαδή έναντι 18.336.000 ευρώ, για 15 έτη.