Κύπρος-Ελλάδα: στο τραπέζι του Προκρούστη των στρατηγικών παιγνίων

Παναγιώτης Ήφαιστος

Καθηγητής Διεθνών Σχέσεων - Στρατηγικών Σπουδών, Πανεπιστήμιο Πειραιώς

 

 

Περιεχόμενα: 

1. Παρελθόντα και παρόντα κριτήρια που προσδιορίζουν τις στρατηγικές των άλλων για την Κυπριακή Δημοκρατία. 

2. Η κινούμενη στρατηγική άμμος στο υπόβαθρο της Κυπριακής Δημοκρατίας. 

3. Πάγιοι στρατηγικοί σκοποί και τακτικές επιλογές της τουρκικής στρατηγικής 

4. Το στρατηγικό παίγνιο αρχές του 2013 και τα φρικτά ελλείμματα στρατηγικής της Ελλάδας και της Κύπρου.

1.     Παρελθόντα και παρόντα κριτήρια που προσδιορίζουν τις στρατηγικές των άλλων για την Κυπριακή Δημοκρατία

Μερικές μόνο εβδομάδες μετά την εκλογή νέου προέδρου στην Κύπρο η Κυπριακή Δημοκρατία (ΚΔ) στροβιλίζεται μέσα σε δίνη θανάτου. Την στιγμή που γράφονται αυτές οι γραμμές και ανεξάρτητα του πως θα εξελιχθούν τα μνημόνια και τα «κουρέματα» ένα είναι σίγουρο: Τίποτα δεν θα είναι όπως πριν στην Κύπρο.

Αντιστρέφει μια σταθερή πορεία οικονομικής ανάπτυξης και ευημερίας. Η ΚΔ παύει να είναι ένα ζηλευτό χρηματοοικονομικό κέντρο. Το γεγονός ότι αυτός, μεταξύ άλλων, ήταν ο στόχος των τεχνοκρατών, το δήλωναν απερίφραστα. Ως και να μην υπάρχουν χρηματοοικονομικά κέντρα στην Ευρώπη ή ως και να υπάρχει κάποιο σύστημα διανεμητικής δικαιοσύνης στην Ευρώπη που προσδιορίζει νομιμοποιημένα την κοινωνικοοικονομική δομή ενός κράτους-μέλους, τις ιεραρχίες της και την επιλογές της κοινωνίας.

Για να κατανοηθεί επαρκώς η συντρέχουσα κρίση στην Κύπρο, απαιτείται να γίνει αντιληπτό ότι μετά την Τουρκική εισβολή το 1974 με σχέδιο και μόχθο η Κύπρος κατόρθωσε να επιβιώσει γιατί στάθηκε όρθια λόγω οικονομικής ανάπτυξης. Κύριος σκοπός των σχεδιαστών της κυπριακής οικονομικής πολιτικής –του Γραφείου Προγραμματισμού της ΚΔ– μετά την τουρκική εισβολή, ήταν «να κρατήσουν, όπως λεγόταν, τους κύπριους στο νησί» με το να επιτύχουν μια ταχύρρυθμη οικονομική ανάπτυξη. Η προσπάθεια στέφθηκε με απόλυτη επιτυχία. Επί δεκαετίες και παρά την εκκρεμότητα του κυπριακού ζητήματος οι κύπριοι ευημερούσαν όσο ποτέ άλλοτε στην ιστορία τους.

Δύο είναι οι πυλώνες αυτής της οικονομικής επιτυχίας. Πρώτον, τουρισμός υψηλής στάθμης. Δεύτερον, η ΚΔ έγινε ένα από τα σημαντικότερα χρηματοοικονομικά κέντρα της περιοχής. Αμφότεροι οι τομείς και ιδιαίτερα ο  δεύτερος πλήττονται θανάσιμα λόγω της κρίσης η οποία οφείλεται περισσότερο σε εξωτερικά αίτια και λιγότερο σε παραλείψεις των κυβερνήσεων μετά την ένταξη στην ΟΝΕ (η οποία ένταξη, στην Κύπρο, δικαιολογήθηκε ως τρόπος ενίσχυσης της κρατικής οντότητας της Κυπριακής Δημοκρατίας). Τα αίτια της συντρέχουσας κρίσης είναι πολλά. Πριν εξετάσουμε μερικές πτυχές του γεωπολιτικού πεδίου θα αναφερθούμε σε μερικά από αυτά τα αίτια τα οποία σχετίζονται με μονιμότερους παράγοντες της κυπριακής και ελλαδικής ζωής.  

            Κατ’ αρχάς, η Κυπριακή οικονομία επηρεάστηκε από την ελληνική οικονομική κρίση αλλά και την ολιγωρία της κυβέρνησης Χριστόφια να υιοθετήσει επαρκή μέτρα αντιμετώπισής των συνεπειών. Τα λάθη της διακυβέρνησης Χριστόφια, όμως, συγκρινόμενα με «πολιτικοοικονομικά κακουργήματα» της διακυβέρνησης Αναστασιάδη σε μια διάρκεια λιγότερη από μήνα είναι «πταίσματα οικονομικής πολιτικής». Ιδιαίτερα, στην πρώτη του διαπραγμάτευση δέχθηκε εκβιασμό που δολοφονούσε, βασικά, την Κυπριακή Δημοκρατία.

Για να γίνουν κατανοητές οι στάσεις στο Eurogroup και η σπασμωδικότητα των συνομιλιών με την Μόσχα, όμως, απαιτείται να υπογραμμιστεί το «πολιτικό μητρώο» του κ Αναστασιάδη. Λάθη όλοι κάνουν. Όμως, ο νέος Πρόεδρος, υπήρξε από τους φανατικότερους υποστηρικτές του σχεδίου Αναν, το οποίο, όπως είναι γνωστό, καταργούσε την ΚΔ και δημιουργούσε ένα κράτος καθ’ όλα υποτελές στην Μεγάλη Βρετανία και στην Τουρκία.

Για την θεμελίωση αυτής της θέσης από άποψη νομικής και πολιτικής τάξης βλ. την έκθεση μια μεγάλης ομάδας ακαδημαϊκών από όλο τον κόσμο –«Πλαίσιο Αρχών για μια δίκαιη λύση και βιώσιμη λύση του Κυπριακού με γνώμονα το Διεθνές και Ευρωπαϊκό Δίκαιο", από το Διεθνές Συμβούλιο Εμπειρογμωμόνων». http://www.ifestosedu.gr/32RuleofLaw.htm– όπου θεμελιώνεται ότι αντίβαινε ολοκληρωτικά στην διεθνή και ευρωπαϊκή νομιμότητα.

Το απόρρητο σχέδιο-έκπληξη των Αμερικανών Θέλουν Σαμαρά και Αναστασιάδη στα… 4

• ΕΠΙΣΤΡΟΦΗ ΣΧΕΔΙΟΥ ΑΝΑΝ ΚΑΙ

• "ΝΕΑ ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ" ΤΑ ΣΚΟΠΙΑ!!!

 

Προσθήκη λεζάντας

 

 

 

 

 

 

Οι ΗΠΑ επιθυμούν την επανέναρξη των συνομιλιών για διζωνική-δικοινοτική ομοσπονδία, ενώ στον πρόεδρο Αναστασιάδη έχουν φτάσει πληροφορίες ότι θα του ζητηθεί κάτι που είναι δύσκολα διαχειρίσιμο: Η σύσταση ταμείου αλληλεγγύης γενεών για τα έσοδα από την αξιοποίηση του φυσικού αερίου, τα οποία θα χρησιμοποιηθούν μελλοντικά για τη σύσταση του νέου κυπριακού κράτους, με βάση το σχέδιο Ανάν.

Κωδικός «Σταθερότητα»: Αυτός είναι ο τίτλος του απόρρητου σχεδίου των Ηνωμένων Πολιτειών, το οποίο θα αρχίσει να ξεδιπλώνεται λίγο πριν από τις γερμανικές εκλογές, με τελικό στόχο τη μετάθεση της αποπληρωμής του ελληνικού χρέους κατά πενήντα χρόνια, το 2063.

Όπως αποκάλεψε χθες η «Κυριακάτικη Δημοκρατία», οι Αμερικανοί έχουν χάσει την υπομονή τους με τους Γερμανούς και θεωρούν επικίνδυνη πολυτέλεια την αναμονή μέχρι την άνοιξη του 2014, προκειμένου να αρχίσουν οι συζητήσεις για το «κούρεμα» του ελληνικού χρέους. Αξιολογούν προσεκτικά την κατάσταση στην περιοχή της νοτιοανατολικής Μεσογείου, ανησυχούν για τη ρευστότητα σε Συρία, Αίγυπτο, Τουρκία και, επειδή θεωρούν την Ελλάδα,

O IΔΡΩΤΑΣ ΕΙΝΑΙ ΑΟΣΜΟΣ - Η ΧΡΗΣΗ ΤΩΝ ΑΠΟΣΜΗΤΙΚΩΝ ΚΑΙ ΑΝΘΙΔΡΩΤΙΚΩΝ

Οι περισσότεροι υποψιασμένοι καταναλωτές, αποφεύγουν το 95% των αποσμητικών που κυκλοφορούν, διότι περιέχουν άλατα του αλουμινίου, αλλά λίγοι γνωρίζουν όλη την ιστορία, είτε ως προς το γιατί πρέπει να αποφεύγεται το αλουμίνιο, είτε ως προς το εάν πραγματικά το αποφεύγουν, είτε ως προς τις άλλες παραμέτρους που οφείλουν να λαμβάνουν υπόψη ή τις επιλογές που έχουν.
Ας πάρουμε όμως τα πράγματα με τη σειρά. Ο ιδρώτας (δεν) μυρίζει! 

Η μεγάλη σύγχυση ξεκινάει αρχικά από την αιτία της κακοσμίας του ιδρώτα. Οι περισσότεροι νομίζουν ότι ο ιδρώτας μυρίζει από φυσικού του.  
Λάθος! Ο ιδρώτας είναι άοσμος!
Η όποια οσμή, προέρχεται από βακτήρια που υπάρχουν σε διάφορες περιοχές του σώματος, στους ιδρωτοποιούς αδένες (πχ στις ευαίσθητες περιοχές, στις μασχάλες, στους θύλακες των τριχών). Όταν τα βακτήρια αυτά έρχονται σε επαφή με τον ιδρώτα, τότε απελευθερώνονται χημικές ουσίες, οι οποίες δίνουν την αντίστοιχη κάθε φορά οσμή. Αντίστοιχη με τι όμως; Φυσικά, αντίστοιχη με την τροφή που έχουμε καταναλώσει, καθώς και με την κατάσταση της υγείας μας! Μπορεί να σας ξαφνιάζει η ιδέα, είμαι όμως σίγουρος ότι μπορείτε να θυμηθείτε πώς μυρίζει κάποιος (για αρκετές μέρες) αφού έχει φάει παστουρμά!! ;) Ο ιδρώτας μας δεν θα μύριζε καθόλου, εάν περιείχε μόνο περισσευούμενα μεταλλικά στοιχεία και άλλα φυσιολογικά «απόβλητα» του μεταβολισμού. Αντιθέτως, θα έχει συνήθως δυσάρεστη μυρωδιά, μετά από κατανάλωση κόκκινου κρέατος ή επεξεργασμένων τροφίμων που περιέχουν διάφορα χημικά πρόσθετα, καθώς τα υποπροϊόντα του μεταβολισμού αυτών των στοιχείων αποβάλλονται (και) μέσω του ιδρώτα.

Επιπλέον, πέρα από το ότι η μυρωδιά του κάθε σώματος διαφέρει, υπάρχουν και ορισμένες μυρωδιές που είναι χαρακτηριστικές κάποιων νοσημάτων. Για παράδειγμα, εάν ο ιδρώτας μυρίζει σαν χλωρίνη, το άτομο αυτό μπορεί να πάσχει από νεφρική ή ηπατική νόσο. Οι διαβητικοί έχουν συχνά μια φρουτώδη οσμή σώματος. Υπάρχει μια σπάνια γενετική πάθηση (trimethylaminuria), που δίνει μια μυρωδιά… ψαριού (!), κτλ. Επίσης, το φύλο διαδραματίζει σημαντικό ρόλο στον καθορισμό της μυρωδιά του σώματος. Μια μελέτη που πραγματοποιήθηκε στη Γενεύη της Ελβετίας διαπίστωσε ότι η μυρωδιά του σώματος των γυναικών κάποιες φορές μοιάζει με τη μυρωδιά των κρεμμυδιών, διότι περιέχει υψηλά επίπεδα του θείου, τα οποία αντιδρούν με τα βακτήρια που τρέφονται από τον ιδρώτα. Από την άλλη, ο ιδρώτας των ανδρών περιέχει υψηλά επίπεδα λιπαρών οξέων, τα οποία αντιδρούν με τα βακτηρίδια από τη μασχάλη, παράγοντας μερικές φορές μια οσμή που φέρνει περισσότερο σε… τυρί! Πιάνοντας μία-μία τις αιτίες, έχουμε και τους αντίστοιχους τρόπους αντιμετώπισης: μπορούμε είτε να πάψουμε να έχουμε ιδρώτα ή να κάνουμε τον ιδρώτα να μη μυρίζει.

Το κόστος του κεφαλαίου, το ζήτημα που αλλάζει τα πάντα

 Δεν υπάρχει μονάχα το « κόστος της εργασίας »

 

  par Cordonnier Laurent , [Παπακριβόπουλος Βασίλης (μτφ)]

 

Για να δικαιολογηθούν οι παντός είδους μεταρρυθμίσεις, τα μέσα ενημέρωσης και οι κυβερνήσεις δηλώνουν ότι είναι διατεθειμένες να προβούν σε θαρραλέες αποφάσεις και να « σπάσουν ορισμένα ταμπού ». Βέβαια, το ζητούμενο είναι πάντοτε να περιοριστούν οι μισθοί και οι κοινωνικές παροχές. Ωστόσο, υπάρχει όντως ένα ταμπού που δένει τα χέρια όσων επιθυμούν να επενδύσουν και να δημιουργήσουν θέσεις εργασίας : κι αυτό είναι το απαγορευτικό κόστος του χρήματος.

Θα ήταν, χωρίς αμφιβολία, συναρπαστικό, αν επιχειρούσαμε να κάνουμε και πάλι τη διαδρομή που ακολούθησε η Ευρώπη –παραζαλισμένη σαν μεθυσμένη, τρικλίζοντας και παραπατώντας- για να καταλήξει τελικά ότι όλα τα δεινά της ανάγονται σε ζητήματα ανταγωνιστικότητας και –καθώς το ένα φέρνει το άλλο- στα προβλήματα που δημιουργεί το κόστος της εργασίας. Ξεχάστηκε, λοιπόν, η κρίση των subprime, η κρίση της τραπεζικής ρευστότητας, η τεράστια απαξίωση των περιουσιακών στοιχείων των επιχειρήσεων, η κατάρρευση της χορήγησης πιστώσεων, η ολοκληρωτική παράλυση της ζήτησης, η μετατροπή του ιδιωτικού χρέους σε δημόσιο και οι πολιτικές λιτότητας. Όπως μας είχε εξηγήσει ήδη από το 2010 ο Ούλριχ Βίλχελμ, εκείνη την εποχή κυβερνητικός εκπρόσωπος της Γερμανίας, « η λύση για τη διόρθωση των (εμπορικών) ανισορροπιών στη ζώνη του ευρώ, αλλά και για τη σταθεροποίηση των δημόσιων οικονομικών, συνίσταται στην αύξηση της ανταγωνιστικότητας σε ολόκληρη την Ευρώπη » [1].

Νερό: Διασώζοντας τον «μπλε» χρυσό

Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή σχεδιάζει μέτρα για την συγκράτηση της χρήσης του νερού, με συγκεκριμένη έμφαση στην εξοικονόμηση στη γεωργία, τα κτίρια και τις βιομηχανικές διαδικασίες.

Ορόσημα

• 2007: Ανακοίνωση της Επιτροπής για την Λειψυδρία και την Ξηρασία.
• 2007: Μελέτη στη δυναμική της εξοικονόμησης νερού στην Ευρώπη (μέρος 1 και μέρος 2).
• 2009: Δύο έρευνες για την απόδοση του νερού στα κτίρια και τα πρότυπα της απόδοσης του νερού.
• 2009: Έρευνα για σενάρια διαχείρισης της ζήτησης του νερού.
• 5-11 Σεπτεμβρίου 2010: Παγκόσμια Εβδομάδα για το Νερό στη Στοκχόλμη.
• Σεπτέμβριος 2010: Συνέδριο της Βελγικής Προεδρίας της ΕΕ
• Αρχές 2011: Δημόσια διαβούλευση για την απόδοση του νερού στα κτίρια
• Μέσα 2011: Η Επιτροπή προτείνει δεσμευτικούς κανόνες προώθησης της εξοικονόμησης νερού στα κτίρια.
• Φεβρουάριος 2011: Το Δίκτυο Αποτυπώματος Νερού δημοσιεύει πρότυπο αποτύπωσης του νερού.
• 2011: Συνέδριο Επιτροπής και Πολωνικής Προεδρίας για την τιμολόγηση του νερού στη γεωργία.
• Τέλη 2011: Πρόχειρη έκθεση έτοιμη για διαβουλεύσεις.
• Τέλη 2012: Η Επιτροπή καταθέτει την «Έκθεση για τη Διάσωση του Νερού της Ευρώπης (δείτε το non-paper)

Περίληψη Πολιτικής

Το 2006 και 2007 η Επιτροπή προέβη μια αξιολόγηση σε βάθος της λειψυδρίας και ξηρασίας στην ΕΕ.
Σύμφωνα με την έρευνα της Επιτροπής (Δείτε μέρος 1 και μέρος 2), η ορθολογική χρήση του νερού στην ΕΕ θα μπορούσε να βελτιωθεί σχεδόν 40% μόνο από τις τεχνολογικές εξελίξεις. Οι αλλαγές στης ανθρώπινης συμπεριφοράς ή των προτύπων παραγωγής θα μπορούσαν να αυξήσουν περαιτέρω την εξοικονόμηση νερού, αναφέρει η έκθεση.